موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥ - نقش استعمار در معرفى ناقص و نادرست اسلام
نيروى انسانى ما، استفاده كنند. مىخواهند ما گرفتار و بيچاره بمانيم؛ فقراى ما در همين بدبختى بمانند و به احكام اسلام، كه مسأله فقر و فقرا را حل كرده است، تسليم نشوند؛ و آنان و عمّالشان در كاخهاى بزرگ بنشينند، و آن زندگانى مرفه و كذايى را داشته باشند.
اينها نقشههايى است كه دامنهاش حتى به حوزههاى دينى و علمى رسيده است؛ به طورى كه اگر كسى بخواهد راجع به حكومت اسلام و وضع حكومت اسلام صحبتى بكند، بايد با تقيه صحبت كند، و با مخالفت استعمارزدگان رو به رو شود.
چنانچه پس از نشر چاپ اول اين كتاب، عمّال سفارت (سفارت رژيم شاه در عراق) به پا خاسته و حركات مذبوحانهاى كردند؛ و خود را بيش از پيش رسوا نمودند. اكنون كار به اينجا رسيده كه لباس جندى (سربازى)، را جزء خلاف مروت و عدالت مىدانند! [١] در صورتى كه ائمه دين ما جندى (سرباز) بودند؛ سردار بودند؛ جنگى بودند. در جنگهايى كه شرحش را در تاريخ ملاحظه مىفرماييد با لباس سربازى به جنگ مىرفتند؛ آدم مىكشتند؛ كشته مىدادند. اميرالمؤمنين عليه السلام «خُود» بر سر مبارك مىگذاشت و زره بر تن مىكرد و شمشير حمايل داشت. حضرت امام حسن عليه السلام و سيدالشهدا چنين بودند. بعد هم فرصت ندادند وگرنه حضرت باقر عليه السلام هم اينطور مىبود حالا مطلب به اينجا رسيده كه پوشيدن لباس جندى مضر به عدالت انسان است! و نبايد لباس جندى پوشيد! و اگر بخواهيم حكومت اسلامى تشكيل دهيم، بايد با همين عبا و عمامه تشكيل حكومت دهيم، و الّا خلاف مروت و عدالت است! اينها
[١]. عدالت يك صفت راسخ نفسانى است كه شخص را بر ملازمت تقوا؛ يعنى ترك محرمات و انجامواجبات وادارد. عدالت از شرايط قاضى و مفتى و امام جماعت است. و مروت به معنى پيروى از عادات نيكو و دورى از زشتىهاى رفتارى، حتى امور مباحى كه در نظر مردم ناپسند است، مىباشد. برخى مروت را از شروط تحقق عدالت بهشمار آوردهاند.