از آن طرف، كشتارى كه قريب پانزده سال است به دست ارباب‌هاى اين هيأت‌هاى حاكمه در ويتنام‌ [١] واقع مى‌شود، و چه بودجه‌هايى خرج شده و چه خون‌هايى ريخته شده است، اشكالى ندارد! اما اگر اسلام براى اين‌كه مردم را در برابر قوانينى كه براى بشر مفيد است خاضع كند، فرمان دفاع يا جنگ بدهد، و چند نفر مفسد و فاسد را بكشد، مى‌گويند اين جنگ چرا شده است؟

تمام اين‌ها، نقشه‌هايى است كه از چند صد سال پيش كشيده شده؛ و به تدريج‌

[١]. ويتنام پس از سال‌هاى طولانى مبارزه با استعمارگران فرانسوى و ژاپنى، از سال ١٩٦٠ م. بار ديگر درگيرجنگى فراگير با امريكا شد. اين جنگ كه به سال ١٩٧٣ با شكست و عقب‌نشينى نيروهاى امريكايى پايان گرفت، صدمات و تلفات بسيارى بر مردم ويتنام وارد ساخت. ارقام مستند زير هر چند از توصيف دقيق ميزان تلفات و ضايعات اين تهاجم بى‌رحمانه قاصر است، مى‌تواند تا حدى گوياى واقعيات تلخ تاريخ معاصر باشد: تا اوايل سال ١٩٦٥ كه دامنه جنگ به ويتنام شمالى كشيده شد، اين تعداد از مردم ويتنام جنوبى هلاك گرديده يا صدمه ديده بودند: ٠٠٠/ ١٧٠ تن كشته ٠٠٠/ ٨٠٠ تن مجروح و ٠٠٠/ ٤٠٠ تن زندانى. در اين زمان تعداد كسانى كه به اردوگاه اسيران، كه آنها را به نام «واحدهاى كشاورزى» مى‌خواندند، فرستاده شده بودند از ٠٠٠/ ٠٠٠/ ٥ تجاوز مى‌كرد. به نقل برنامه صداى امريكا (٦ ژانويه ١٩٦٣) طى سال ١٩٦٢ نيروى هوايى ايالات متحده ٠٠٠/ ٥٠ بار به دهكده‌هايى كه در خارج از مرز «دهكده‌هاى دولتى» قرار داشتند، حمله كرده بود؛ و طبق اظهارات ژنرال هاركينز، در همين سال قريب ٠٠٠/ ٣٠ نفر از دهقانان به هلاكت رسيدند. عمليات هوايى ارتش ايالات متحده بر فراز ويتنام جنوبى به ٠٠٠/ ٣٠ پرواز در ماه رسيد؛ و طبق گزارش روزنامه نيويورك تايمز در عمليات مشترك نيروهاى ايالات متحده و دولت سايگون تقريباً ١٤٠٠ دهكده از ٢٦٠٠ دهكده جنوب با بمب‌هاى ناپالم و سلاح‌هاى شيميايى كاملًا نابود شد. گزارش سازمان صليب سرخ آزاد ويتنام جنوبى حاكى از آن بود كه بر اثر به كار بردن تركيبات سمى در نواحى وسيع و پرجمعيت، هزاران نفر از ساكنان جنوب به امراض مختلف، خصوصاً امراض جلدى، مبتلا شده و مدت‌ها دچار رنج‌ها و ناراحتى‌هاى ناشى از بيمارى بوده‌اند. علاوه بر آن، بسيارى از رمه‌هاى گاو و گاوميش و چهارپايان اهلى ديگر نابود شده و برگ‌ها و گل‌ها و ميوه‌هاى درختان و نيز همه مزارع برنج كاملًا از بين رفته بود.