موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٧ - تصفيه حوزهها
چقدر احكام جعل كرد و چه مصيبتهايى بر اسلام وارد ساخت. قضيه ورود علما در دستگاه ظلمه و سلاطين غير از ورود افراد عادى است. يك آدم عادى اگر وارد دستگاه شود فاسق است، و بيش از اين چيزى بر آن مترتب نيست. ليكن يك فقيه، يك قاضى، مثل ابو هريره و شريح قاضى، وقتى كه در دستگاه ظلمه وارد شوند، دستگاه را عظمت مىدهند؛ اسلام را لكهدار مىكنند. يك نفر فقيه اگر وارد دستگاه ظلمه شد، مثل اين است كه يك امت وارد شده باشد، نه اينكه يك نفر آدم عادى وارد شده است؛ و لذا ائمه عليهم السلام از ورود به اين دستگاهها شديداً تحذير كردند و فرمودند اگر شماها وارد نمىشديد، كار به اينجاها نمىرسيد [١].
تكاليفى كه براى فقهاى اسلام است بر ديگران نيست. فقهاى اسلام براى مقام فقاهتى كه دارند بايد بسيارى از مباحات را ترك كنند و از آن اعراض نمايند. فقهاى اسلام بايد در موردى كه براى ديگران تقيه است تقيه نكنند. تقيه براى حفظ اسلام و مذهب بود، كه اگر تقيه نمىكردند مذهب را باقى نمىگذاشتند. تقيه مربوط به فروع است، مثلًا وضو را اينطور يا آن طور بگير؛ اما وقتى كه اصول اسلام، حيثيت اسلام،
[١]. رجوع كنيد به: وسائل الشيعة، ج ١٧، ص ١٩٩، «كتاب التجارة»، «أبواب ما يكتسب به»، باب ٤٧، حديث ١.