موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى))
(١)
مقدمه
٣ ص
(٢)
ضرورت و بداهت ولايت فقيه
٣ ص
(٣)
نقش استعمار در معرفى ناقص و نادرست اسلام
٣ ص
(٤)
خودباختگى در برابر پيشرفتهاى مادى غرب
١٦ ص
(٥)
اعتقاد به ضرورت تشكيل حكومت جزء ولايت است
١٧ ص
(٦)
دلايل لزوم تشكيل حكومت
٢١ ص
(٧)
لزوم مؤسسات اجرايى
٢١ ص
(٨)
سنّت و رويّه رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم
٢٢ ص
(٩)
ضرورت استمرار اجراى احكام
٢٣ ص
(١٠)
رويّه اميرالمؤمنين على بن ابىطالب عليه السلام
٢٥ ص
(١١)
ماهيت و كيفيت قوانين اسلام
٢٥ ص
(١٢)
لزوم انقلاب سياسى
٣١ ص
(١٣)
لزوم وحدت اسلامى
٣٣ ص
(١٤)
لزوم نجات مردم مظلوم و محروم
٣٤ ص
(١٥)
لزوم حكومت از نظر اخبار
٣٥ ص
(١٦)
طرز حكومت اسلامى
٤١ ص
(١٧)
اختلاف آن با ساير طرز حكومتها
٤١ ص
(١٨)
شرايط زمامدار
٤٦ ص
(١٩)
شرايط زمامدار در دوره غيبت
٤٩ ص
(٢٠)
ولايت فقيه
٥٠ ص
(٢١)
ولايت اعتبارى
٥١ ص
(٢٢)
ولايت تكوينى
٥٣ ص
(٢٣)
حكومت وسيلهاى است براى تحقق بخشيدن به هدفهاى عالى
٥٤ ص
(٢٤)
هدفهاى عالى حكومت
٥٦ ص
(٢٥)
خصال لازم براى تحقق اين هدفها
٥٧ ص
(٢٦)
ولايت فقيه به استناد اخبار
٥٩ ص
(٢٧)
مرسله شيخ صدوق
٥٩ ص
(٢٨)
ما درباره اين روايت روى دو فرض صحبت مىكنيم
٦٠ ص
(٢٩)
روايت على بن ابى حمزه
٦٧ ص
(٣٠)
درباره متن اين روايت
٦٨ ص
(٣١)
در مفهوم روايت
٦٨ ص
(٣٢)
روايت سكونى
٧٢ ص
(٣٣)
هدف بعثتها و وظايف انبيا
٧٢ ص
(٣٤)
فقها در اجراى قوانين و فرماندهى سپاه و اداره جامعه و دفاع از كشور ودادرسى و قضاوت مورد اعتماد پيامبرند
٧٥ ص
(٣٥)
حكومت بر وفق قانون
٧٦ ص
(٣٦)
روايت اسحاق بن عمار
٧٨ ص
(٣٧)
منصب قضا متعلق به كيست
٧٨ ص
(٣٨)
دادرسى با فقيه عادل است
٧٩ ص
(٣٩)
روايت سليمان بن خالد
٨١ ص
(٤٠)
در رويدادهاى اجتماعى به كه رجوع كنيم
٨٣ ص
(٤١)
مقبوله عمر بن حنظله
٨٨ ص
(٤٢)
تفسير آيه ذكر شده در مقبوله و آيات قبل از آن
٨٩ ص
(٤٣)
بررسى مقبوله «عمر بن حنظله»
٩٦ ص
(٤٤)
تحريم دادخواهى از قدرتهاى ناروا
٩٧ ص
(٤٥)
حكم سياسى اسلام
٩٨ ص
(٤٦)
مرجع امور علماى اسلامند
٩٩ ص
(٤٧)
علما منصوب به فرمانروايىاند
٩٩ ص
(٤٨)
روايت ابو خديجه
١٠٠ ص
(٤٩)
آيا علما از منصب حكومت معزولند؟
١٠٢ ص
(٥٠)
منصبهاى علما هميشه محفوظ است
١٠٣ ص
(٥١)
روايات مؤيّده ولايت فقيه
١٠٤ ص
(٥٢)
صحيحه قَدّاح
١٠٥ ص
(٥٣)
روايت ابوالبخترى
١٠٦ ص
(٥٤)
بررسى «العلماءُ وَرَثَةُ الأنبياءِ»
١٠٧ ص
(٥٥)
روايت فقه رضوي
١١٥ ص
(٥٦)
روايت «جامع الأخبار»
١١٦ ص
(٥٧)
روايت «مستدرك الوسائل»
١١٧ ص
(٥٨)
روايت «تحف العقول»
١١٨ ص
(٥٩)
برنامه مبارزه براى تشكيل حكومت اسلامى
١٤٣ ص
(٦٠)
اجتماعات در خدمت تبليغات و تعليمات
١٤٨ ص
(٦١)
عاشورايى به وجود آوريد
١٥٠ ص
(٦٢)
مقاومت در مبارزهاى طولانى
١٥٢ ص
(٦٣)
اصلاح حوزههاى روحانيت
١٥٥ ص
(٦٤)
از بين بردن آثار فكرى و اخلاقى استعمار
١٥٦ ص
(٦٥)
اصلاح مقدسنماها
١٦٣ ص
(٦٦)
تصفيه حوزهها
١٦٦ ص
(٦٧)
آخوندهاى دربارى را طرد كنيد
١٦٩ ص
(٦٨)
حكومتهاى جائر را براندازيم
١٧١ ص
(٦٩)
فهارس
١٧٧ ص
(٧٠)
1- فهرست آيات كريمه
١٧٩ ص
(٧١)
2- فهرست احاديث شريفه
١٨٣ ص
(٧٢)
3- فهرست اسماء معصومين عليهم السلام
١٨٧ ص
(٧٣)
4- فهرست اعلام
١٨٩ ص
(٧٤)
5- فهرست كتب
١٩٣ ص
(٧٥)
6- فهرست اماكن
١٩٥ ص
(٧٦)
7- فهرست منابع
١٩٧ ص
(٧٧)
8- فهرست مطالب
٢٠٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٤ - روايت «تحف العقول»

مى‌شنيدند؟ آيا «اعْتَبِرُوا أَيُّها النّاسُ» خطاب به ما نيست؟ ما از «ناس» و جزو مردم نيستيم؟! آيا نبايد از اين خطاب عبرت بگيريم؟

همان‌طور كه در اول بحث عرض كردم، اين مطالب براى دسته و جمعيت خاصى نيست؛ بلكه از طرف آن حضرت براى هر امير، هر وزير، هر حاكم، و هر فقيه، براى همه دنيا، همه بشر و همه افرادى كه زنده هستند، بخشنامه شده است. بخشنامه‌هاى آن حضرت همدوش قرآن است و همانند قرآن تا روز قيامت واجب الاتباع مى‌باشد.

آيه‌اى هم كه به آن استدلال شده (لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ ...) هر چند به «ربانيون و احبار» خطاب كرده ليكن روى خطاب به عموم است. از آن‌جا كه ربانيون و احبار از جهت طمع يا ترس در برابر ظلم ظلمه سكوت كردند، در صورتى كه با دادها، فريادها و با گفتارهايشان مى‌توانستند كارى انجام دهند و جلو ظلم را بگيرند مورد استنكار خداوند واقع شدند؛ علماى اسلام هم اگر در برابر ستمگران قيام نكنند و سكوت نمايند مورد استنكار قرار خواهند گرفت.

«ثُمَّ أَنتُم أَيّتُها العِصابَةُ» بعد از خطاب به مردم، گروه علماى اسلام را مورد خطاب قرار داده است:

«عِصابَةٌ بِالعِلْمِ مَشْهُورَةٌ وَبِالخَيْرِ مَذْكُورَةٌ وَبِالنَصيحَةِ مَعْرُوفَةٌ وَبِاللَّهِ في أَنْفُسِ النّاسِ مَهابَةٌ، يَهابُكُمُ الشَّريفُ وَيُكْرِمُكُم الضَّعيفُ وَيُؤثِرُكُمْ مَنْ لا فَضْلَ لَكُمْ عَلَيْهِ وَلا يَدَ لَكُم عِنْدَهُ، تَشْفَعُونَ في الحَوائِجِ إِذا امْتَنَعَتْ مِنْ طُلّابِها وَتَمْشُونَ في الطَّريقِ بِهَيْبَةِ المُلُوكِ وَكَرامَةِ الأَكابِرِ، أَلَيْسَ كُلُّ ذلِكَ إِنَّما نِلْتُمُوهُ بِما يُرْجى عِنْدَكُمْ مِنَ القِيامِ بِحَقِّ اللَّهِ».

شما در جامعه هيبت و شوكت داريد؛ ملت اسلام به شما احترام مى‌گذارند و براى شما كرامت قائلند. اين مهابت و عزتى كه در جامعه داريد براى اين است كه از شما انتظار مى‌رود كه در برابر ظلمه بحق قيام كنيد؛ حق ستمديدگان را از ظالم بگيريد. به شما اميدوارند كه قيام نماييد و از تعدى ظلمه جلوگيرى كنيد.