وقتی که حکیمان طبقهای هستند و زمامداران طبقهای دیگر، دنیا روی سعادت نخواهد دید. ما مسلمانها بالاخص شیعیان میگوییم دوره سعادت بشر آن عصری است که دوره عدل کامل است یعنی عصر ظهور حضرت حجت (عج)، آن دورهای که اولین مشخّصش این است که دوره حکومت عقل است یعنی دورهای است که در آن، علم اسیر و برده نیست.

امیرالمؤمنین علیه السلام تعبیری درباره آن عصر دارد، میفرماید: وَ یغْبَقونَ کأْسَ الْحِکمَةِ بَعْدَ الصَّبوحِ [١] در آن عصر مردم صبحگاهان و شامگاهان جامی که مینوشند جام حکمت و معرفت است، جز جام حکمت و معرفت جام دیگری نمینوشند.

در کافی هست که در عصر ظهور حضرت حجت، خدا دست خود را بر سر افراد بشر میگذارد و عقل مردم زیاد میشود.

من شاید نتوانستم این مطلب را آن جور که دلم میخواست تقریر بکنم ولی بدانید که به غلط میگوییم عصر عصر علم است، به غلط میگوییم عصر عصر عقل است، به غلط میگوییم عصر عصر فکر است؛ برای اینکه در این عصر، عقل آزادی ندارد، علم و فکر آزادی ندارد، هنوز دنیا دنیای شهوت است، هنوز دنیا دنیای جاه طلبی است.

در ماه گذشته که به خوزستان رفته بودم، در جشنی که به مناسبت نیمه شعبان برقرار شده بود گفتم اگر بخواهید بفهمید عصر چه عصری است و بر وجود بشر چه چیزی حکومت میکند، وضع این بیتلها را ببینید، چهارتا آدم بیارزش چه سر و صدایی در دنیا راه انداختهاند! روزنامههای خودمان نوشتند وقتی که اینها به آمریکا رفتند، تمام جریانهای سیاسی را تحت الشعاع قرار دادند. این، حکایت میکند از روحیه ملت آمریکا. ویلسن نخست وزیر انگلستان هم وارد شد و روزنامههای مهم مثل نیویورک تایمز خبر ورود او را در چهار سطر نوشتند، اما صفحاتی را اختصاص به بیتلها دادند. آنقدر اینها در دنیا شهرت کسب کردهاند که گفتند ما امروز از عیسای مسیح معروفتریم. آیا این موضوع از این حکایت میکند که عصر، عصر علم و عقل است؟ گفتم معلوم میشود هنوز عصر، عصر بیتلهاست نه عصر ویلسن، و گفتم تازه اگر عصر ویلسن هم بود چه بود؟

[١] نهج البلاغه، خطبه ١٤٨