سال پیش اطلاع دارند که در صحرای عربستان اصلًا آدم را میخوردند، قافلههای پانصد نفری را میدزدیدند. فقط چهار تا دست بریدند، ببینید در آن صحرای وسیع چه امنیتی برقرار کردهاند! حالا شما میگویید دنیای امروز نمیپسندد. میگوییم آیا دنیای امروز فرمولی بهتر از این آورده است که این را نمیپسندد؟ اگر آورده است و بهتر از این نتیجه داده است، ما هم قبول میکنیم.

در اینجا سخنی میگویند که ما نیز آن را قبول داریم. میگویند باید دزد را اول تربیت کرد. مگر ما میگوییم نباید تربیت کرد؟! صحبت در این است که با آن شخص که تربیت هم در او مفید واقع نشده و باز هم دزدی کرده است چه باید کرد؟

آیا تعلیم و تربیت قادر شده است که بکلی جلو جرم و جنایت را در دنیا بگیرد؟ اگر گرفته بود که میبایست مجازات در دنیا بکلی لغو بشود، پس چرا نشده است؟ این، دلیل آن است که تعلیم و تربیت به تنهایی قادر نیست جلو جرم و جنایت را بگیرد.

پارسال یک گزارش رسمی از آلمان غربی منتشر کردند که در ظرف یک سال هشتاد واند بار مسلّحانه فقط به بانک حمله شده است. در آمریکا ببینید کار گانگستر بازی به کجا کشیده است که برایش مدرسه باز میکنند؛ یعنی برای اینکه خودشان فنون دزدی را یاد بگیرند مدرسه باز میکنند. دنیای امروز برای جلوگیری از دزدی چه نقشی را بازی کرده است؟ فقط میگویند دنیای امروز نمیپسندد!.

داستانی به یادم افتاد. میگویند شخصی مریض بود. هرکس میگفت فلان طبیب برای این شخص خوب است. در این اثناء یکی از حاضرین گفت: من طبیبی را سراغ دارم که از تمام اطبایی که در عمرم دیدهام بهتر است. گفتند: چطور؟ گفت:

یک وقتی شخصی مدتها بود به مرضی مبتلا بود. تمام اطبای درجه اول آمدند کمیسیون تشکیل دادند، نسخهها دادند، نسخهها را عوض کردند و مریض خوب نشد. البته گاهی پیشروی بسیار مختصری پیدا میکرد. شخصی دکتر فلان را معرفی کرد. رفتند او را آوردند. همینکه او آمد با یک شهامت بینظیر، اول حرفی که زد این بود که تمام اطبا نفهمیدهاند، همه اشتباه کردهاند و مزخرف گفتهاند. معطل نکرد، گفت فوراً مریض را به یک بیمارستان ببرید، باید روی او عمل جراحی بشود. با یک جرأتی فوراً او را به مریضخانه برد و خوابانید. اصلًا یک ساعت طول نکشید که شکم این مریض را باز کرد و جراحی کرد. در همین جا دیگر سکوت کرد. پس از چند لحظهای یکی از اهل مجلس پرسید: خوب، حالا حال مریض چطور شد؟