ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤١ - درس دوم حيات طيبه

كريم( وله اسلم من فى السموات والارض ) [١] آنچه در آسمان ها و زمين اند منقاد و مطيع خداى اند و مسلمان اند و اين كافر به خدا معتقد نيست , با اين روحيه ناپاك چگونه به حيات طيب مى رسد , ممكن است در دنيا از بعضى مزاياى وهمى برخوردار باشد ولى آن مزيتى كه قرآن آن را حيات طيب مى نامد براى كافر نيست , اين معنا را چند جاى قرآن اشاره كرده , در سوره مائده براى كافر حيات طيبه قايل نشد و عمل او را باطل معرفى كرد . آيه ٥ سوره مائده فرمود :

( ومن يكفر بالايمان فقد حبط عمله ) كسى كه مؤمن نيست و به ايمان آوردن به الله كفر مى ورزد عملش باطل است( وهو فى الاخرة من الخاسرين ) در قيامت هم از زيان كاران مى باشد . در آنجا روشن خواهد شد كه سرمايه عمر را داد چيز ارزنده يى نگرفت , كسى در بازار دنيا كالاى گرانقدرى داد و چيزى نگرفت , مى شود خسارت زده , قرآن فرمود : كافر در آخرت از خاسرين است و در جمع عمل او باطل است . پس اگر يك انسان غير معتقدى كار خوب انجام بدهد ممكن است از يك سلسله مزاياى وهمى در طبيعت برخوردار باشد ولى او به مزاياى اصيل انسانى كه به تعبير قرآن حيات طيب است نمى رسد و از آن بهره نخواهد گرفت .

در سوره هود آيه ١٥ و ١٦ همين معنا را كه كافر از كارش طرفى نمى بندد مطرح مى كند([ . من كان يريد الحيوة الدنيا و زينتها نوف اليهم اعمالهم فيها و هم فيها لايبخسون [١٥] )) (( اولئك الذين ليس لهم فى الاخرة الا النار و حبط ما صنعوا فيها و باطل ما كانوا يعملون ]( [١٦] .