ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٧٥ - خسارت انسان در قيامت

درخواست نجات از دو طريق

در اين جاست كه كافران درخواست نجات مى كنند و آن هم از دو طريق , يا كسى از ما شفاعت كرده و دستگيرى كند و يا اجازه بدهيد كه ما به دنيا برگرديم و اين راه را طى كنيم .

( فهل لنا من شفعاء فيشفعوا لنا ) [١] . از اين شفعايى كه در قيامت هستند آيا مى شود يكى از اين ها به داد ما برسد و از ما شفاعت كند . انبياى الهى و ائمه معصومين ( ع ) ( شفعاى قيامت اند اما تا خداوند اذن ندهد شفاعت نمى كنند و از كسى شفاعت مى كنند كه دين اش مرضى خدا باشد . پس از اين ها شفاعت نمى كنند( . اونرد فنعمل غير الذى كنا نعمل ) [١] يا اگر شفيعى براى ما نيست , راه بازگشت به دنيا هست تا غير از آن چه عمل مى كرديم , عمل كنيم . جواب اين است كه :

خسارت انسان در قيامت

(( قد خسروا انفسهم ]( [١] . شما جان تان را كه سرمايه بود باخته ايد . با چه سرمايه يى مى خواهيد كار كنيد . يك وقت انسان سرمايه مادى دارد و اين را از دست مى دهد ولى چون حيات دارد و تلاش و كوشش در اختيار اوست , مى تواند دوباره سرمايه تهيه كند . اما اگر عمر را كه سرمايه است باخت آن وقت با چه عامل مى تواند كسب كند . فرمود : سرمايه جان شان را به خسارت دادند .

حال چگونه مى توان بدون سرمايه آن تجارت بزرگ را انجام داد .