ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٧ - نعمتها را غنيمت دان

است زنده و جاويد و آب زندگانى آن جاست .

در قرآن آن عالم را به گروه خاصى نسبت داده( . و ابتغ فيما اتيك الله الدار الاخره ولا تنس نصيبك من الدنيا ) [١] . يعنى بهره يى كه از اين دنيا بردى اين نعمت را فراموش مكن .

نعمتها را غنيمت دان

گفته اند چند چيز را مغتنم شمريد , وقتى غمگين نيستيد از اين فرصت استفاده كنيد . وقتى مريض نيستيد از اين فرصت استفاده كنيد . وقتى زنده ايد از اين فرصت استفاده كنيد . وقتى جوان هستيد از اين فرصت استفاده كنيد . از اين نعمت ها غفلت نكنيد( . ولا تنس نصيبك من الدنيا) . اين نصيب و اين بهره دنيايى را فراموش مكن كه به جا مصرف كنى و از آن زاد و توشه راه تهيه كن .

( واحسن كما احسن الله اليك ) [٢] . كار نيك بكن , همان طور كه خدا نسبت به تو نيكى كرده است . همان طورى كه خدا نسبت به تو احسان كرده است تو هم نسبت به خودت احسان كن . چون( ان أحسنتم أحستم لانفسكم ) [٣] . هر كسى كار خير انجام دهد به نفع خودش خواهد بود( . ولا تبغ الفساد فى الارض ) . به اين خيال مباش كه در زمين فساد بگيرى و يا فساد بكنى . نه بر كسى ستم كن و نه محيط زيست ات را آلوده نما . زيرا( ان الله لايحب المفسدين ) [٤] . هرگز افراد فساد طلب و فساد كننده را خداوند دوست نمى دارد .

در آن جا قوم اش به او گفتند كه انسان مسرور فرحناك و سرگرم