ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٨ - تمام اعمال را در حضور خدا مى آورند

هدر رفت . گاهى از شدت تأسف هر دو دست را گاز مى گيرد كه چرا من با فلان عده رفاقت كردم تا به اين روز سياه مبتلا شوم . در دنيا اگر انسان به بيراهه رفت و پشيمان شد يك انگشت اش را از روى شدت ندامت مى گزد . به آن سبابه متندم مى گويند انسانى كه نادم شد اين سبابه را مى گزد ولى كافر و ظالم در قيامت هر دو دست اش را از شدت غضب و افسوس گاز مى گيرد و مى گويد اى كاش من فلان شخص را دوست و خليل نمى گرفتم و اى كاش با رسول الله ( ص ) رفاقت مى كردم . بنابراين چون وزن حق است , با حق اعمال را وزن مى كنند براى كافر وزنى نيست كه بسنجند , منتها دركاتى كه براى كفار هست آن دركات با يك واحد مخصوصى ارزيابى مى شود و هر اندازه كه از اين حق دور باشد معلوم مى شود كه گرفتار دركه است . اگر خدا فرمود كه ما يك دانه اسپند را هم به حساب مى آوريم معلوم مى شود اين امر مربوط به مسلمان ها است . مسلمان است كه بايد تمام ذرات كارش را روى دقت حسابرسى كنند .

تمام اعمال را در حضور خدا مى آورند

در سوره لقمان وقتى كلمات حكيمانه لقمان را خداوند نقل مى كند . مى فرمايد : لقمان به فرزندش گفت( : يا بنى انها ان تك مثقال حبة من خردل فتكن فى صخرة اوفى السموات اوفى الارض يأت بها الله ان الله لطيف خبير ) [١] . كه در كمال شفقت به فرزندش خطاب مى كند . اگر آن عمل , اگر آن صفت , اگر آن خصلت به اندازه وزن يك حبه از