ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٧٦ - درس چهارم محبت و دوست يابى از آثار حيات طيب
يعنى اين محبت , محبت كاذبى است , قرآن كه شفاى قلب است , قلب را ظرف محبت و دوستى مى داند , اما نه هر محبت و دوستى .
اين هشت چيز ( مواردى كه در آيه فوق به طور مقطع ذكر شد ) را بايد در راه خدا علاقه داشته باشيد . اگر علاقه به اين هشت چيز نگذاشت كه شما وظيفه الهى را انجام دهيد , آن گاه منتظر باشيد ( , حتى يأتى الله بأمره ) [١] . تا فرمان الهى به سراغتان آيد . اين ها عطاى الهى است تا در مسير حركت به سوى خدا از آن ها استفاده كنيد .
از على بن ابيطالب ( ع ) قافله سالار اين كاروان بيانى است كه فرمود : [٢] مردم در دنيا دو دسته اند چون دنيا محل تجارت و خريد و فروش است , در اين بازار بعضى ها خويشتن خود را مى فروشند و لذت مى خرند و بعضى ها لذت مى فروشند و خويشتن خويش را نگه مى دارند . مردم از اين دو قسم بيرون نيستند .
فرمود دنيا ممرى است به سوى مقر , يك رهگذرى است به يك عالم ابد ( , والناس فيها رجلان ) , مردم در اين بازار , عظيم دنيا دو دسته اند( . رجل باع فيها نفسه فاو بقها و رجل اتباع نفسه فاعتقها ) [٣] . فرمود عده يى هستند كه جان خود را مى فروشند و لذت گذرا مى خرند و با اين عمل , خود را هلاك مى كنند , و ديگرى جانش را از چنگال شهوت گرفته , فاعتقها , سپس آن آن را آزاد مى كند . اولى اوبقها يعنى اهلكها , دومى اعتقها يعنى آزاد كرده است . يكى هلاكت است , يكى آزادگى است . بيش از اين دو قسم نيست .
در آيه يى كه مطرح شد فرمود : مرجع علاقه هاى دنيا به همين چند
[١]سوره توبه , آيه ٢٤ .
[٢]نهج البلاغه حكمت ١٣٣
[٣]نهج البلاغه حكمت شماره ١٣٣