ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٨٤ - دنيا مانند مار

بنابراين هر كدام از ديگرى تقاضاى خلاف دارند . تقاضاى خلاف به عنوان تعاون بر اثم محقق مى شود , پس هم تقاضاى معصيت است و هم تعاون بر اثم . لذا قرآن مى فرمايد آنانى كه دوستيشان با هم براساس تقوى نيست همه در روز قيامت دشمن يكديگر مى شوند . چون در قيامت با هم به خصومت مى پردازند .

يكى مى گويد تو باعث شدى , آن مى گويد تو از من خواستى . اين مى گويد تو كمك كردى . آن مى گويد تو تقاضا كردى . دوستى كه محورش تقوى نباشد عين دشمنى است . منتها در قيامت اين دشمنى ظهور مى كند نه در قيامت دشمن يكديگر مى شوند . بحث هاى معادشناسى ما را به اينجا رساند كه اعمالى كه ما انجام مى دهيم باطن اين عمل در قيامت ظهور مى كند . باطن الان هست منتها در قيامت ظهور مى كند نه در قيامت باطن پيدا بشود .

دنيا مانند مار

اميرالمؤمنين ( ع ) به يكى از ولاتش فرمود([ : دنيا مانند آن مارى است كه پشت اش نرم است و همين حيوانى كه پشت اش نرم است كشنده است( . لين مسها , قاتل سمها ) . [١] بچه نمى داند كه اين سم است و چون نرمش پشت مار براى دست او ملايم است دست به پشت مار مى كشد . دست گذاشتن همان و مسموم شدن همان . نه اين كه بعدا مسموم مى شود منتها اين واقعيت بعد ظهور مى كند .

دو نفر كه بر محور غير تقوى دوست اند اين ها در حقيقت دشمن اند .