ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦٤ - انواع انتقام
انواع انتقام
قرآن مى فرمايد( : انا من المجرمين منتقمون ) [١] . ما از مجرمين انتقام مى گيريم , در آن جا بيان شد كه انتقام چهار قسم است .
اول : انتقام گرفتن مظلوم از ظالم به منظور تشفى قلب است تا حق شخصى خود را كه ربوده اند برگرداند . البته اين يك انتقام فردى است و به ساحت قدس احديت راهى ندارد .
دوم : يك وقت محكمه و مرجع قضايى , انتقام مى گيرد . قاضى كه از مجرم انتقام مى گيرد به منظور تشفى قلب يا استرداد حق شخصى نيست بلكه به منظور برقرارى نظم در جامعه است .
سوم : انتقامى است كه طبيب از بيمار ناپرهيزگار مى گيرد . اگر طبيبى دستور درمان به يك بيمار داد . آن بيمار آن دستور را اجرا نكرد نه تنها بيمارى اش برطرف نمى شود بلكه روزافزون خواهد شد . رنجورى اين بيمار بيشتر خواهد شد . طبيب وقتى از بيمار ناپرهيزگار انتقام مى گيرد به اين معناست كه ناپرهيزى بيمار سرانجام به رنجورى و مرگ بيمار منتهى مى شود . اين انتقامى است كه طبيب از بيمار گرفته است . چنين انتقامى نه يك انتقام فردى است براى تشفى قلب و استرداد حق و نه يك انتقام اجتماعى است به منظور برقرارى نظم . بلكه عملى را كه طبيب راهنمايى كرد و بيمار انجام نداد و خلاف آن را مرتكب شد همان كارى را كه بيمار انجام مى دهد پايان اش رنج و درد خود مريض
[١]سوره سجده , آيه ٢٢