ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥٢ - خلاصه درس دوم

خلاصه درس دوم

١ اشاره اى به درس اول و بيان تلازم نورانيت انسان با حيات طيب .

٢ از ديدگاه قرآن افراد و جوامع بشرى و همچنين زندگى بدو نوع طيب و خبيث تقسيم مى شوند .

٣ معيار نيل به تكامل و هدف عالى انسان , داشتن جان پاك ( ايمان ) و عمل صالح و مؤثر و مثبت مى باشد , در اين مسئله زن و مرد مساوى و برابرند , نه ذكورت شرط كمال است و نه انوثت مانع از آن چون تعليم و تربيت مال جان آدمى است .

٤ اگر انسان كافر كار خوب و مثبتى انجام دهد مثلا بيمارستانى بسازد از رسيدن به حيات طيب معنوى محروم است و تنها از مزاياى وهمى و مادى آن برخوردار مى گردد . زيرا قرآن عمل انسان كافر را باطل مى داند چون اولا برخلاف نظام همگانى عالم سير مى كند و ثانيا او مرگ را نابودى و نيستى مى داند .

٥ دو دسته از حيات طيب بى بهره اند ١ كسى كه جانش بى ايمان باشد اگر چه كار مثبت انجام دهد ٢ كسى كه جان او ايمان دارد اما بى خاصيت و بى اثر است .

٦ برخى از آثار حيات طيب عبارت است از ١ حشر با اولياء الهى ٢ نداشتن غم و اندوه و بخل و حرص و عداوت و كينه و جهل و ضلالت و گمراهى ٣ نداشتن وحشت و ترس ٤ برخوردارى از امداد غيبى خداوند .