ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٩ - درس دوم حيات طيبه

پس اين حيات , حيات طيب نخواهد بود , آنجا كه مسئله طبيعت است و دنياست و لعب و لهو است و خواص دنيايى است , آنجا , جاى طيب و طاهر بودن نيست , نشانه طيب و طاهر بودن را قرآن كريم در سوره روم آيه ٤٧ مشخص مى كند :

( ولقد ارسلنا من قبلك رسلا الى قومهم فجاء وهم بالبينات فانتقمنا من الذين اجرموا و كان حقا علينا نصر المؤمنين ) يعنى قبل از تو پيامبر گران قدر اسلام ( ص ) ما پيامبرانى را براى اقوام و امم پيشين فرستاديم , اين پيام آوردن الهى براى امم گذشته بينات , معجزات , ادله و براهين آوردند , در برابر ره آورد انبياى پيشين تبهكارانى بودند كه موضع گرفتند , ما از اين مجرمين تبهكار موضع گير انتقام گرفتيم .

اين كمك غيبى به مؤمنين نشانه آن حيات طيب است , ما مؤمنين را يارى مى كنيم . در همه ادوار تاريخى , مؤمنين با اين كه از وسايل مادى محروم بودند پيروز شدند , كفار و مجرمين با اين كه از وسايل مادى برخوردار بودند شكست خوردند . اين وعده پيروزى نشانه حيات طيب است , چون آن ها از آن حيات برخوردار نيستند , شكست خورده هستند , كمك خداى متعالى شامل كسانى مى شود كه از حيات طيب برخوردار باشند .

اين جمله اثر حيات طيب است فرمود : حقى است بر خدا , كه خود خدا مقرر فرمود كه مؤمنين را يارى كند , بنابراين مؤمن اگر قيام كرد , هم از وعده الهى آگاه است , هم به اين كه خدا به وعده اش عمل مى كند معتقد است . با اين روحيه قيام مى كند , هم مى داند كه الله وعده داده , هم معتقد است كه الله خلف وعده نمى كند , با اين حيات طيب به جنگ ابرقدرت برمى خيزد , با اين ايمان در برابر دشمن داخلى و