ياد معاد - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٩٢ - انسان بايد وارث خود باشد نه ميراث خوار

گوهر پرور است و اين مقام و ارزش را دارد .

فرشتگان مى گويند اين ميراث شماست كه از خود به جاى گذاشتيد و اكنون به آنها رسيده ايد .

بيانى از اميرالمؤمنين ( ع ) است كه فرمود : انسان كه مى ميرد , بشر درباره او حرفى دارد و ملائكه هم حرف ديگرى( . قال الناس ما ترك ) [١] . مردم مى گويند كه ميت از خود چه چيزى باقى گذاشت , موجودى اش چقدر است ؟( قالت الملائكة ما قدم ) . اما ملائكه مى گويند چه چيزى براى روز قيامت و زندگى ابدى اش پيش فرستاده است ؟

انسان وارث آن اعتقاد و اخلاق و عملى است كه قبلا فرستاده است( . وما تقدموا لانفسكم من خير تجدوه عندالله ) [٢] . آن چه از خوبى ها را كه براى خودتان پيش مى فرستيد , آن را نزد خداوند مى يابيد . پس نداى ملائكه اين است كه اى انسان وارث خود باش , نه ميراث خوار ديگرى , تا مرده خور گردى چون لاشخور [٣] است كه مرده خور است .

بيانى است از اميرالمؤمنين ( ع ) كه فرمود : [٤] آن چه الان در دست شماست از خانه و زندگى , زمين و باغ , همه پس مانده هاى غذاست كه در لاى دندان هاى نسل گذشته به جاى مانده است . انسان كه يك غذايى را خورد لاى دندان اش چيزهايى مى ماند , اين مانده لاى دندان