فرهنگ اصطلاحات منطقى - خوانساری، محمد - الصفحة ٢٠٩ - كلام
ك
كاذب
خبرى كه مطابق واقع نباشد (-/ صادق).
«قضيه قولى باشد معقول يا مسموع كه اطلاق صادق يا كاذب بر آن توان كرد به حقيقت» (درّة التاج، ص ٥١).
كبرى
آن مقدمه قياس كه اكبر (يعنى محمول مطلوب) در آن بكار رفته باشد. مانند مقدمه «هر انسانى فانى است» در قياس ذيل:
سقراط انسان است- هر انسانى فانى است.
پس سقراط فانى است.
كذب
عدم مطابقت خبر با واقع (-/ صدق).
كلّ
١- سور قضيه موجبه كليه بمعنى هر يك از افراد. مانند «كلّ حيوان فان» (-/ بعض).
٢- آنچه از بهم پيوستن اجزاء چند حاصل شده باشد، مانند درخت كه از ريشه و ساقه و برگ و ميوه و جز آن حاصل شده است.
و مانند بدن آدمى كه از اجزاء مختلف تشكيل يافته (-/ جزء).
كلام
از اقسام قول و آن سخنى است كه سكوت بر آن صحيح باشد. يعنى معنى كامل و تمامى را برساند. (- جمله- مركّب تام).
«و بدان كه مركب تامّ باشد اگر افادت