فرهنگ اصطلاحات منطقى - خوانساری، محمد - الصفحة ٢٨٨ - وهميّات
نمىتوانند در يك مكان باشند» و نيز «يك جسم ممكن نيست در دو مكان باشد».
«قدرت وهميات در ذهن بسيار شديد است. و وهميات كاذب با اينكه به وسيله عقل ابطال مىشوند، از وهم زايل نمىگردند. و بهمينجهت در بادى امر از اوّليات عقلى بازشناخته نمىشوند، و با آنها مشتبه مىگردند.» (نجات، ص ٦٣).
«آدمى در بدو پيدايش، بيشتر تحت نفوذ و قدرت حاكم حسّى و وهمى است. زيرا حس و وهم پيش از عقل در انسان ظاهر مىشوند و حكومت را در دست مىگيرند.
بنابراين ذهن از آغاز با احكام حسى و وهمى مأنوس مىشود. و چون نوبت ظهور عقل فرارسد، براى انسان سخت است كه خود را از تحت قدرت حسّ و وهم خارج كند. چون حس و وهم، هم از آغاز در جبلّت و فطرت او است، وقتى نوبت ظهور عقل مىرسد، چنان است كه گويا ذهن با بيگانهاى مواجه شده است» (معيار العلم، ص ٦٢).
«وهميات اين مقدماتى بوند باطل و ليكن سخت قوى اندر نفس، چنانكه نفس اندر وى به اول كار شك نتواند كردن و سبب آن وهم بود نه عقل» (دانشنامه، ص ١١٧).
«و وهميّات قضايائى كاذبه باشد كه حكم كند به آن وهم انسانى در معقولات صرف، چون حكم كردن او در محسوسات. و حكم كند به آن حكمى شديد القبول به سبب آنكه او مقابل آن قبول نكند، از آن جهت كه او تابع حس است» (درّة، ص ١٦٢)
.