فصل چهارم: دين و آزادى‌ از مباحث فكرى سياسى روز، بحث درباره آزادى و رابطه آن با دين است. جاى ترديد نيست كه آزادى، يكى از ارزشهاى اصيل و از ارزشمندترين آرمانهاى جاويد و پيوسته انسانهاست؛ چرا كه حيات بالنده آدميان و بلكه ساير جانداران در گرو برخوردارى مطلوب و كافى از آزادى در ساحتهاى گوناگون زندگى است.
امّا سخن در اين است كه برخى‌ها تحت تأثير مكاتب انسان ساخته‌اى چون ليبراليسم «١» و يا با استناد به برخى بندهاى اعلاميه جهانى حقوق بشر، اظهار مى‌دارند كه «آزادى، مطلق است و كسى حق ندارد آن را محدود كند» «٢»، «آزادى امرى فرادينى و مقدم بر آن است» «٣»، يا «دين حقيقى با ليبراليسم سازگار است، اين دين سنّتى است كه چون با آزادى مخالف است، با ليبراليسم هم مخالف است. لذا قرائتى از دين صحيح است كه با ليبراليسم سازگار باشد.» «٤» و يا «اراده مردم، همان اراده خداست و انتخاب مردم هم همان انتخاب خداست. لذا دموكراسى غربى با دين سازگار است» «٥»، يا «انسان ارزش دارد و نمى‌شود ارزش انسان را به خاطر دين‌