نتیجه چند هفته فعالیت دیپلماتیک در سازمان ملل متحد بود با گزارش هایی مبنی بر طرح های احتمالی ایران درزمینه بستن تنگه هرمز و جلوگیری از صدور نفت از خلیج [فارس] به جانب غرب سرعت گرفت و ازجانب ایران به عنوان اقدامی علیه این کشور تلقی گردید.»

میدل ایست تایمز سپس به ذکر دلایلی برای بی اعتمادی ایران به شورای امنیت سازمان ملل در جریان تصویب قطعنامه ٥٤٠ پرداخت؛ ازجمله اینکه نماینده اردن که ریاست دوره ای شورای امنیت را بر عهده داشت «از فعالیت های پشت پرده ای حمایت کرد که هدفش تصویب یک قطعنامه قبل از پایان یافتن دوران ریاست وی در پایان ماه اکتبر بود.» نشریه مذکور افزوده است: «به گفته یکی از ناظرین دیپلماتیک، که از نزدیک بحث و گفت وگوی شورای امنیت را دنبال می کرد، ایرانیان این احساس را داشتند که هیچ کس آنها را جدی نمی گیرد. ناظر مزبور اشاره نمود طی چند روز آخر اکتبر در مذاکرات پشت پرده هرگز با ایرانیان مشورت نگردید. ... او اظهار داشت هیچ کس نمی تواند ایرانیان را به خاطر اینکه تصویب قطعنامه مزبور را به عنوان بخشی از یک توطئه علیه ایران تلقی کرده اند مورد سرزنش قرار دهد.»

میدل ایست تایمز در ادامه به نقل از ناظر مذکور نوشته است: «واشنگتن و مسکو هر دو از پیروزی ایران در جنگ نگران هستند؛ زیرا ممکن است وضع موجود را در خلیج [فارس] که ناشی از به بن بست رسیدن جنگ می باشد به خطر اندازد. او اضافه نمود هر دو کشور می خواهند پیام های صریحی را برای ایرانیان ارسال نمایند مبنی بر اینکه سعی نکنند تعادل اوضاع را برهم زنند، زیرا ممکن است به یک رودررویی میان ابرقدرت ها بینجامد که این رویداد نمی تواند به نفع کسی تمام شود.» سفیر ایران در یک نشست مطبوعاتی اظهار داشت: «مقاصد بدخواهانه شورای امنیت امروز به خوبی نمایان گردید.»

این نشریه همچنین در ادامه اظهارات شاه نواز نماینده پاکستان در شورای امنیت را قبل از رأی گیری درمورد قطعنامه جدید چنین درج کرده است: «عدم توانایی شورا جهت پاسخ گویی کافی به نگرانی های ایران به ویژه در مراحل اول کشمکش باعث شده تا ایران درمورد توانایی شورا در ایفای یک نقش مؤثر به عنوان حافظ صلح تاحدودی عجولانه قضاوت بنماید. ... شورای امنیت درمورد تصویب سندی که به موقع نبوده و با موافقت مجمع عمومی نیز روبه رو نگردیده تعجیل به خرج داده است.» باتوجه به چنین ملاحظاتی میدل ایست تایمز در پایان مقاله خود نوشته است: سفیر ایران در سازمان ملل در میان خبرنگاران گفت که «کشورش یک بند، یک خط و یا ویرگولی را از این قطعنامه مورد تأیید قرار نخواهد داد.»[١]

[١] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٤٢٣، ١٠/٩/١٣٦٢، صص ٧ - ٥، مجله میدل ایست تایمز (چاپ قبرس)، ١٦/٨/١٣٦٢.