کانی مانگا به طرف جنوب حرکت کرده و پس از پیشروی تا بادانه به یک واحد نظامی[١] عراقی که روز گذشته به این منطقه آمده بود حمله و آن را منهدم کند. در روز بعد لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) با پیشروی در غرب کانی مانگا دشت خرمال را تأمین کند و سپس لشکر١٤ امام حسین(ع) عملیات را به سمت جنوب ادامه داده و نالپاریز را به تصرف درآورد.[٢]

در ادامه، فرماندهان ارشد سپاه برای هماهنگی با فرماندهان ارتش موضوعات مذکور را در جلسه جداگانه ای با آنان مجدداً مورد بحث قرار دادند[٣] و درنهایت این طرح تصویب و قرار شد طرح نهایی درقالب یک دستور عملیاتی با امضای عزیز جعفری و سرهنگ امیربیگی به یگان ها ابلاغ شود.

البته در این جلسه فرماندهان ارتش بار دیگر امکان عملیات نفوذی ٢ گردان از لشکر١٤ امام حسین(ع) از غرب کانی مانگا به قصد انهدام توپخانه عراق مستقر در نالپاریز را مطرح کردند که باتوجه به مشکلات موجود برای اجرای این اقدام، حاضران به نتیجه نرسیدند.

در پایان این جلسه، محسن رضایی با اشاره به اهمیت حیاتی جاده چمک، لری، شیخ المارین گفت: اگر بخواهیم عملیات منظم انجام بدهیم باید جاده احداث شود تا لجستیک از شیخ المارین به خط برسد، ما باید احتمال بدهیم که جاده روی ارتفاع شیخ گزنشین به دست ما نیفتد یا دیر به دست ما بیفتد، لذا باید فشار بیاورید که واحد مهندسی، جاده چمک به شیخ المارین را هرچه زودتر احداث کند[٤]

گفتنی است وی روز گذشته هم در جمع فرماندهان سپاه به این موضوع اشاره کرده بود که هیچ تضمینی وجود ندارد ما بتوانیم جاده شیخ گزنشین را تصرف کنیم، لذا ما باید به جاده خودمان (چمک - شیخ المارین) متکی باشیم.[٥]

درحالی که اهمیت جاده چمک به شیخ المارین به عنوان عقبه اصلی مرحله سوم عملیات والفجر٤ مورد تأکید فرماندهان قرار داشت و باوجود آنکه احداث جاده از لری به چمک و شیخ المارین در بررسی های اولیه موضوع خیلی مهم و حساسی به نظر نمی رسید - حتی احمد کاظمی احداث قسمتی از آن (از لری به چمک) را یک کار مهندسی دو سه ساعته برآورد کرده بود - در بررسی های بعدی، واحد مهندسی قرارگاه خاتم زمان لازم برای احداث آن را ٤٨ ساعت اعلام کرد و افزود کیفیت آن برای آمدوشد درحدی خواهد بود که فقط خودروهای کمک دار بتوانند عبور کنند و تسطیح و تکمیل آن برای آمدوشد بهتر بعد از سه، چهار روز امکان پذیر خواهد شد. این درحالی بود که قرارداشتن بخشی از منطقه مورد نظر برای احداث این جاده (از چمک به لری) در

[١] درباره هویت این واحد نظامی اطلاعاتی در دست نبود و درباره استعداد آن هم نظرهای متفاوتی داده می شد، درمجموع اینکه واحد مزبور استعداد یک گردان داشته باشد به واقعیت نزدیک تر بود.

[٢] سند شماره ٢٤٠٢/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٣ - ١.

[٣] در این مرحله سرهنگ علی اصغر جمالی، سرهنگ موسوی قویدل، سرهنگ امیربیگی و سرهنگ ابراهیمی در جلسه حضور یافتند.

[٤] سند شماره ١٩٣٤/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٧، ١٨ و ٢٤.

[٥] سند شماره ٢٨٨/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٢٦.