کمیته ویژه جنبش غیرمتعهدها برای رسیدگی به مسئله فلسطین امروز در شرایطی آغاز به کار کرد که گزارش ها از تبدیل اختلافات جناح های مختلف فلسطینی به یک رویارویی مسلحانه تمام عیار حکایت دارد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، کمیته مربوط به فلسطین که توسط ناراسیما رائو وزیر امور خارجه هند در هفتمین اجلاس سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در دهلی نو افتتاح شد، در جلسه دوروزه خود درپی «یافتن یک راه حل صلح آمیز برای مسئله فلسطین است و [این کمیته] خواسته است فعالیت هایش با کمیته اعراب دراین زمینه که توسط حسن شاه مراکش، پیشنهاد شد و هرگز موفقیتی به دست نیاورده هماهنگ شود.»[١]

از سوی دیگر، صلاح خلف ابوایاد مرد شماره ٢ جنبش فتح، اعلام کرد: «حدود ١٠ هزار سرباز نیروهای سوریه و کسانی که علیه رهبری یاسر عرفات شورش کرده اند مقرهای یاسر عرفات در شهر طرابلس را به محاصره خود درآورده اند.»[٢]این درحالی است که گزارش خبرگزاری یونایتدپرس حاکی است: چریک های وفادار به عرفات گفته اند یک حمله گسترده مخالفان خود را که ازسوی سوریه حمایت می شوند در حومه طرابلس دفع کرده اند. رادیو بیروت نیز ضمن تأیید درگیری ها از گلوله باران اردوگاه های فلسطینی نهرالبارد و بداوی خبر داد[٣]

ضمیمه گزارش٢٥٨: مشروح گفت وگوهای سرهنگ صیاد شیرازی و محمدابراهیم همت درباره ارزیابی سمت اجرای مانور برای تصرف ارتفاع کانی مانگا

در مباحث متعددی که درباره سمت اجرای تک برای تصرف کانی مانگا و رسیدن به نالپاریز مطرح شد، دو دیدگاه مختلف وجود داشت: فرماندهان ارتش و به ویژه سرهنگ صیاد شیرازی بر اجرای عملیات ازسمت راست کانی مانگا (غرب) و رسیدن به نالپاریز تأکید داشتند؛ در مقابل دیدگاه دیگری مطرح بود مبنی بر اینکه تصرف کانی مانگا باید ازسمت چپ آن (شرق) صورت گیرد. حامیان اصلی این نظر محمدابراهیم همت فرمانده لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) و به میزان کمتری مهدی باکری فرمانده لشکر٣١ عاشورا بودند.

نقاط قوتی که برای دیدگاه اول (اجرای عملیات در غرب کانی مانگا) مطرح می شد عبارت بودند از: پرهیز از مقابله رویارو با دشمن (تک جبهه ای) و به نوعی اجرای مانور دورانی و درنتیجه تحمل تلفات کمتر؛ وجود جاده در بخش های زیادی از غرب کانی مانگا به خصوص بخش جنوبی آن که باعث سهولت حرکت یگان ها و دستیابی آسان تر به هدف (نالپاریز) می شد.

از سوی دیگر، دلایل مخالفان این دیدگاه چنین بود: زمان بر بودن اجرای عملیات در سمت غرب و ازدست دادن نور ماه؛ پیشرفت شناسایی ها و طراحی کل مانور در سمت شرق کانی مانگا؛ بی اعتمادی به اطلاعات موجود و به ویژه اطلاعات کسب شده از افراد بارزانی؛ نبود جاده در بخش شمالی (از چمک که به عقبه خودی وصل می شد تا شیخ المارین) و نداشتن اطمینان به قول های داده شده مبنی بر احداث دوروزه جاده در این محور و وجود عقبه یگان ها در سمت شرق کانی مانگا.

این اختلاف دیدگاه بحث هایی را درپی داشت که بعضاً منجر به مشاجره لفظی بین سرهنگ صیاد شیرازی و محمدابراهیم همت می شد. این مشاجرات از یک سو نشان دهنده مشکلات طراحی مانور و حساسیت های موجود دراین باره و تعهد فرماندهان به اتخاذ یک تصمیم قابل اتکا بود و از سوی دیگر بیانگر فرهنگ موجود آن دوران در میان رده های بالای فرماندهی؛ یعنی گفت وگو بدون توجه به سلسله مراتب و عناوین شغلی بود

[١] روزنامه کیهان، ٨/٨/١٣٦٢، ص٢٠.

[٢] واحد مرکزی خبر صداوسیمای جمهوری اسلامی، بولتن رادیوهای بیگانه، ٨/٨/١٣٦٢، ص٧، رادیو اسرائیل، ٦/٨/١٣٦٢.

[٣] روزنامه کیهان، ٨/٨/١٣٦٢، ص٢٠.