روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٣٢ - روزشمار جنگ شنبه ٣٠ مهر ١٣٦٢ ١٥ محرم ١٤٠٤ ٢٢ اکتبر ١٩٨٣
آن در منطقه بحث و گفت وگو شد و فرماندهان به اتفاق بر اهمیت کلیدی این ارتفاع تأکید کردند.
غلامعلی رشید با ارزیابی اهمیت این ارتفاع از دیدگاه نظامیان عراق گفت: «تا زمانی که این ارتفاع در دست دشمن است، امید دارد که پنجوین را حفظ کند، این ارتفاع تأمین پنجوین است. به همین خاطر دشمن خیال دارد به این ارتفاع بچسبد و پنجوین را حفظ کند.» رشید همچین اجرای پاتک های متعدد عراق در محور بانه را ناشی از موقعیت مهم این ارتفاع و نقش محوری آن برشمرد و افزود: «اگر خلوزه٢ گرفته شود، فشار دشمن کم می شود، فشارهایی که به احمد کاظمی [لشکر٨ نجف] وارد می شود به این علت است که خلوزه٢ در دست دشمن است و او جرئت می کند که بین لری و کنگرک پاتک کند.»[١]
علی رضائیان نیز اعتقاد داشت اگر ارتفاع خلوزه تصرف شود، دیگر دشمن نمی تواند جای پایی داشته باشد. محسن رضایی هم با تأکید بر تصرف این ارتفاع گفت: «باید خلوزه را بچسبیم و عمل کنیم.»[٢]
براین اساس، حسین خرازی فرمانده لشکر١٤ امام حسین(ع)، پیشنهاد داد این یگان با همکاری لشکر٨ نجف، برای تصرف خلوزه٢ وارد عمل شود، ولی در ادامه مباحث مشخص شد توان عملیاتی لشکر٨ نجف برای تصرف ارتفاع کانی مانگا در نظر گرفته شده است و لشکر١٤ امام حسین(ع) نیز باید بین اجرای عملیات در پنجوین و تصرف خلوزه٢ یکی را انتخاب کند که حسین خرازی به دلیل تعلق خاطری که به منطقه پنجوین داشت، این منطقه را برگزید. فرمانده لشکر١٤ امام حسین(ع) دراین باره گفت: «قول دادیم در پنجوین حتماً عملیات بکنیم، چون اینجا شهید داده ایم.» وی بااینکه عملیات در محور پنجوین را انتخاب کرد، همچنان بر تصرف ارتفاع خلوزه٢ تأکید داشت.
در ادامه این جلسه، عزیز جعفری از زاویه ای دیگر و باتوجه به اهداف اصلی عملیات که تصرف ارتفاع سورن نیز ازجمله آن بود، مطالبی بیان کرد. وی پیشنهاد داد لشکر٨ نجف برای ادامه عملیات روی کانی مانگا از محور بانه با هدف بستن تنگه روکان (بین سورن، پنجوین و کانی مانگا) وارد عمل شود و لشکر١٤ امام حسین(ع) نیز در قله شمالی سورن به منظور تهدید شهرک نالپاریز و بستن جاده نالپاریز به پنجوین در غرب کانی مانگا حمله کند. پس از آن لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) عملیات لشکر١٤ امام حسین(ع) را برای تصرف سایر قله های سورن ادامه دهد و لشکرهای ٣١ عاشورا و ٤١ ثارالله(ع) هم در اقدامی مشترک برای تصرف ارتفاع خلوزه٢ وارد عمل شوند.[٣]
در ادامه گفت وگوها، بار دیگر تصرف سورن مورد بحث قرار گرفت، ولی نبود یگان مناسب برای اجرای این مأموریت مانع از نتیجه گیری قطعی دراین باره شد: درمورد عملیات روی ارتفاع خلوزه٢ هم تصمیم مشخصی اتخاذ نگردید[٤]
[١] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٧٧؛ و- سند شماره ٤٢٧٨/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: عملیات والفجر٤، (قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، ٣٠/٧/١٣٦٢، نوار شماره ١٢٨٢٨)، داوود رنجبر، ص٨.
[٢] سند شماره ٤٢٧٥/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٨.
[٣] سند شماره ٤٢٣٤/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: عملیات والفجر٤، (قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، ٣٠/٧/١٣٦٢، نوار شماره ١٢٩٥٥)، داوود رنجبر، ص١٢.
[٤] سند شماره ٤٢٣٤/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٦ - ٧.