یگان های عمل کننده در محور بانه علاوه بر تصرف ارتفاع بلند و حساس لری، باوجود مقاومت دشمن موفق شدند تنگه بین گرمک و کنگرک را نیز تصرف کنند. نیروهای قرارگاه تاکتیکی حمزه٣ همچنین توانستند با پیشروی به سمت جنوب ارتفاع کنگرک، ارتفاع شیخ حسن و قرارگاه تیپ٤٢٨ عراق را نیز تصرف کرده و معاون این تیپ را به اسارت درآورند و ضمن پاک سازی مناطق و ارتفاعات تصرف شده در همه نقاط مورد نظر الحاق کنند.

از سوی دیگر در محور مریوان باآنکه نیروهای عمل کننده در ساعات اولیه ارتفاع خلوزه را به تصرف درآوردند، ولی پیشروی آنان در دیگر ارتفاعات به کندی صورت گرفت. در ادامه نیروهای قرارگاه تاکتیکی حمزه٢ قله اصلی هفت توانان و یکی از قله های خلوزه٢ را تصرف کردند، ولی نیروهای عراقی بخشی از خلوزه٢ و هفت توانان را بازپس گرفتند و این وضعیت تا پایان شب ادامه یافت. نیروهای دشمن پس از روشنایی هوا با ٤ گردان پیاده و یک گردان تانک و پشتیبانی چندین بالگرد پاتکی را به قصد بازپس گیری ارتفاعات لری و کنگرک علیه مواضع لشکر٨ نجف انجام دادند، اما با مقاومت نیروهای خودی مجبور به عقب نشینی شدند. در این پاتک، دشمن تلفات و خسارت های فراوانی را متحمل شد و ٣ بالگرد عراقی سقوط کرد؛ سرنشین یکی از این بالگردها فرمانده یک گردان پیاده بود که پس از سقوط بالگرد زخمی شد و به اسارت نیروهای خودی درآمد.

دستاوردهای نیروهای خودی در شب اول عملیات به خصوص در محور بانه، قاطع و چشمگیر بود. باوجود آگاهی نسبی دشمن از اجرای عملیات، یگان های عمل کننده در این محور به تمامی اهداف خود دست یافتند. تصرف ارتفاع لری به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی و نظامی آن و همچنین ارتفاعات کنگرک و گرمک و در ادامه ارتفاع شیخ حسن و پادگان واقع در دامنه این ارتفاع گام محکمی بود که نیروهای خودی در اولین شب عملیات برداشتند.

در شب بعد، در محور مریوان لشکر١٤ امام حسین(ع)، لشکر٢٥ کربلا و تیپ١ لشکر٢٨ کردستان برای تکمیل دستاوردهای شب قبل وارد عمل شدند. مأموریت لشکر١٤ امام حسین(ع) در گام اول تصرف ارتفاعات شهدا، سه درختی، تخم مرغی و هرگنه و در گام دوم تصرف ارتفاعات حساس و مهم زله (سنگ معدن و کله قندی) بود؛ دلیل حساسیت این ارتفاعات این بود که از یک سو بر شهر پنجوین تسلط کامل داشت و از سوی دیگر، بخش غربی آن بر جاده آسفالت پنجوین - نالپاریز و تنگه مهم روکان، که بین این ارتفاع و کانی مانگا واقع شده بود، تسلط دید و تیر داشت.

در همین حال، قرارگاه تاکتیکی حمزه٤ هم تصرف ارتفاع سربراله، براله و بخش باقیمانده هفت توانان، خلوزه٢ و الحاق در جناح راست لشکر٨ نجف را برعهده داشت. نیروهای لشکر١٤ امام حسین(ع) باآنکه به طور غیرمنتظره ای به موانع و انواع سیم خاردارها برخورد کردند، توانستند به اهداف خود دست یابند، ولی مقاومت دشمن در ارتفاع حدفاصل این دو یگان (لشکر١٤ امام حسین(ع) و ٢٥ کربلا) مانع تثبیت کامل عملیات و الحاق آنها بود.