٤. در ١٢ دسامبر ١٩٨٣، دولت جمهوری اسلامی ایران به من اطلاع داد (سند S/١٦٢١٣) که از قبل تصمیم داشته نسبت به قطعنامه شورا عکس العمل مثبت نشان داده و خوش بینی خود را در مذاکرات اخیر به خاطر اینکه اطمینان یافته که اعضای مشخصی در شورا «متوجه شده اند که سابقه گذشته شورا باید اصلاح گردد تا نتایج مثبتی حاصل شود»، حفظ کند. بااین حال «اقدام شورا در همان روش نامتوازن که از ابتدای جنگ تجاوزگرانه عراق دنبال کرده است باقی ماند.» در ادامه پاسخ ایران آمده است: «بنابراین دولت جمهوری اسلامی هیچ راهی جز ادامه سیاست گذشته خود و فاصله گرفتن از قطعنامه ٥٤٠ (١٩٨٣) شورای امنیت نخواهد داشت.» همین طور به بند ٤ قطعنامه اشاره نموده است که به نظر دولت جمهوری اسلامی ایران، «وضعیت منطقه نمی تواند با عبارت "مخاصمات" بیان شود. این جنگ، دردناک ترین جنگ تدافعی آزادی بخش ازسوی جمهوری اسلامی ایران است و هدف کلی آن معکوس کردن پیامدهای جنگ تجاوزگرانه عراق و ازبین بردن مظاهر آن است.» دولت جمهوری اسلامی ایران اعتقاد دارد که بند ٤ موضوع را «به طور خیلی سطحی مورد بحث قرار داده و فاقد هرگونه عنصر مثبتی برای تحقق صلح عادلانه و پایدار است.»

٥. من احساس می کنم که می بایست توجه شورا را به نامه مورخ ٢٨ اکتبر ١٩٨٣ ایران خطاب به اینجانب که طی سند S/١٦١٠٤ منتشر شد جلب نمایم. نمایندگی دائمی جمهوری اسلامی ایران در این نامه درخواست دولت خود را مطرح ساخت که هیئتی را جهت تحقیق به مناطق غیرنظامی ایران که مورد حمله نظامی واقع شده اعزام کنم به این منظور که گزارش هیئت حقیقت یاب که در می امسال از ایران و عراق دیدار داشته (سند S/١٥٨٣٤) به روز گردد. نمایندگی دائمی همچنین به من گفت که دولتش از دیدار هیئتی از عراق همانند موضوع مأموریت قبلی، استقبال خواهد کرد. وی طی نامه های بعدی خود نیز درخواست دولتش را جهت اعزام هیئت تکرار کرد. در سه مورد از این نامه ها، وی اعلام داشت که عراق از سلاح های شیمیایی استفاده کرده و خواستار تحقیق هیئت کارشناسان دراین زمینه شد.

٦. همانند درخواست قبلی که بر مبنای ماهیت مشابهی توسط دولت جمهوری اسلامی ایران در ماه می مطرح شد، من با نمایندگی دائمی عراق مشورت نمودم و از او درخواست کردم که نظرات دولتش را درمورد موضوع جویا شود. وی به من اطلاع داد که دولت عراق از پذیرش این پیشنهاد معذور است. وی همچنین در نامه های خود خطاب به اینجانب اعلام کرد که مناطق غیرنظامی عراق هدف حملات نظامی قرار داشته و این ادعاها که عراق از سلاح های شیمیایی در ایران استفاده کرده را رد کرد. نمایندگی دائمی عراق این موضع را مطرح کرد که موضوع اصلی درخواست ایران می بایست در چارچوب بند ٢ قطعنامه ٥٤٠ (١٩٨٣) شورای امنیت مورد ملاحظه قرار گیرد زیرا که دولت متبوعش این قطعنامه را به عنوان یک متن یکپارچه و غیرقابل تجزیه در نظر گرفته است که می بایست به همان نحو اجرا شود.

٧. از آنجایی که یکی از طرفین خاطرنشان ساخته که این موضوع نمی تواند جدا از سایر جوانب مناقشه مندرج در قطعنامه مورد بحث واقع شود، درحال حاضر مشکلات عملی جهت دستیابی به درخواست ویژه جمهوری اسلامی ایران وجود دارد.

٨. همان طورکه اعضای شورا مطلع اند اینجانب به همراه نماینده ویژه خود آقای اولاف پالمه اعلام آمادگی کردیم که جهت نیل به حل وفصل همه جانبه، عادلانه و شرافتمندانه مسائل مورد منازعه جمهوری اسلامی ایران و جمهوری عراق کمک کنیم. اینجانب قصد دارم به کلیه تلاش ها جهت توقف مخاصمات ادامه دهم. در اواخر سپتامبر آقای پالمه و اینجانب مباحثات فشرده ای را با وزرای خارجه دو کشور داشتیم و درحال حاضر نیز سرگرم مشورت های بیشتر با آقای پالمه هستم. انتظار دارم که نشست سران سازمان کنفرانس اسلامی در کازابلانکا که در ژانویه تشکیل می گردد فرصتی را برای من فراهم سازد تا با سران دو کشور درگیر جنگ درمورد گام هایی که می توان جهت دستیابی به راه حل صلح جویانه برداشت، مذاکره کنم.[١]

[١] مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق در اسناد سازمان ملل متحد، ترجمه محمدعلی خرمی، جلد٢، تهران: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، ١٣٨٧، صص ١٦٥ - ١٦٣، سند شماره S/١٦٢١٤