روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٩٧٥ - روزشمار جنگ دوشنبه ١٤ آذر ١٣٦٢ ٢٩ صفر ١٤٠٤ ٥ دسامبر ١٩٨٣
ارتفاعات بموی کوچک تا دامنة ارتفاعات شاخ خشیک (سرتنگ) می باشد و کل جبهة جوانرود راه های نفوذی آنها است، به خصوص راه های زیر حاشیه رودخانة زیمکان - ارتفاعات بیزل و ازگله.
در بخش دیگری از این گزارش درباره مسائل امنیتی تصریح شده است: بسیاری از مسائلی که حفاظت منطقه را برهم می زند، امنیت منطقه را نیز برهم می زند، افراد عملیاتی حزب دمکرات و گروه رزگاری از همان مسیرهای ذکرشده از مرز عبور می کنند، ولی مأموریت آنها دیگر اطلاعاتی نیست بلکه برای اعمال ضدامنیتی است و به تعبیری با هدف ضربه واردکردن و برهم زدن امنیت راه ها و خطوط مقدم جبهه ها است، جاده هایی که خطوط مقدم جبهه ها را در این منطقه به همدیگر متصل می کند شب ها بسیار ناامن است و احتمال کمین خوردن یا برخورد اتومبیل ها با مین زیاد است (چندین مورد نیز در این اواخر رخ داده است) جاده های شمشیر به نودشه و نودشه به پاوه و شمشیر به مریوان (کلاً جادة مرزی سرپل ذهاب تا مریوان) نیز از نزدیکی غروب آفتاب به بعد، ناامن است و تشخیص افراد بومی با ضدانقلاب ممکن نیست و در بسیاری از مواقع نیروهای ضدانقلاب خود را موافق انقلاب جا می زنند و سعی می کنند از این طریق به اهداف خود برسند. در منطقة عمومی سرپل ذهاب تا پاوه خانواده های بسیاری از افراد ضدانقلاب قرار دارد و حتی در منطقة پاوه، خانوادة این افراد بین خطوط مقدم جبهة ما با جبهة عراق و در بعضی مواقع مابین خطوط مقدم خودمان جای گرفته اند که این خود یکی دیگر از عوامل نبود امنیت در منطقه می باشد.
قرارگاه نجف در ادامه گزارش خود پس از اشاره به مسائل امنیتی و اطلاعاتی، به مشکلات اجرای عملیات در این منطقه اشاره کرده است:
مشکلاتی که در اجرای عملیات با آنها درگیر خواهیم بود عبارت اند از:
١. نبود حفاظت مورد نیاز.
٢. نبودن امنیت در خطوط ارتباطی و پدافندی.
٣. محدودبودن راه ها و جاده ها.
٤. نزدیک بودن زمستان و بسته شدن جاده ها.
٥. وجود لایه ای از نیروهای ضدانقلاب در جلو و لابه لای نیروهای ارتش عراق.
باوجود این محدودیت ها می توان با درنظرگرفتن مدت زمان نسبتاً مناسب و طرح های کوچک و مرحله ای و زیر پوشش سپاه پاوه و نودشه عملیات هایی انجام داد.
در پایان این گزارش درباره عملیات های برون مرزی آمده است: در منطقة پدافندی قرارگاه نجف در قسمت محور سومار تا دکل نوسود، خطوط عراق به شکلی قرار دارند که امکان انجام عملیات های برون مرزی را محدود یا غیرممکن ساخته، مگر منطقة بین ارتفاع شاخ شمیران و ارتفاع بالامبو که از رودخانة زیمکان می گذرد و به دریاچة دربندیخان منتهی می گردد و از آنجا به شهرهای مرزی کردستان می رسد. یکی از مهم ترین مزیت های این راهکار