درحالی که برخی گزارش ها حاکی از تمایل کشورهای الجزایر و ترکیه برای میانجیگری در جنگ ایران و عراق است، نخست وزیر تونس تأکید کرد درحال حاضر هیچ راه حلی برای پایان این جنگ نمی بیند.

خبرگزاری فرانسه از الجزیره امروز ضمن گزارشی از دیدار و مذاکره احمد طالب الابراهیمی وزیر امور خارجه الجزایر با مانع سعید العتیبه وزیر نفت امارات متحده عربی درباره اوضاع لبنان و جنگ ایران و عراق اعلام کرد: «الجزایر قریب دو سال است که برای متوقف ساختن این جنگ کوشش می کند.» این خبرگزاری همچنین یادآور شد: «محمد بن احمد عبدالغنی نخست وزیر الجزایر در سفرش به کویت که اوایل ماه اکتبر صورت گرفت، بار دیگر تأکید کرد که کشورش کوشش های خود را برای کمک به ایران و عراق درزمینه پیداکردن یک راه حل مسالمت آمیز دنبال می کند.»[١]

از سوی دیگر به گزارش رادیو ترکیه، کنعان اورن رئیس جمهوری ترکیه در ضیافت شامی که ملک حسین پادشاه اردن به افتخار وی ترتیب داده بود، ضمن اشاره به اوضاع نابسامان منطقه غرب آسیا و لبنان، جنگ ایران و عراق را مغایر با "منافع درازمدت کشورهای منطقه" خواند و گفت ترکیه در قبال این جنگ «همواره سیاست حساس بی طرفانه ای را دنبال می نماید.» رئیس جمهور ترکیه درعین حال با اشاره به آمادگی ترکیه برای کمک به خاتمه جنگ اعلام کرد: «حاضریم هرگونه وظایفی که به عهده ما بوده به جا آورده و بعد از این به جای خواهیم آورد.»[٢]

همچنین تورگوت اوزال نخست وزیر جدید ترکیه[٣] - که قرار است در این هفته به عنوان اولین نخست وزیر منتخب ترکیه بعد از کودتای ١٩٨٠ قدرت را در دست گیرد - در مصاحبه با خبرگزاری رویتر با بیان اینکه کشورش را به عنوان پلی بین منطقه غرب آسیا و کشورهای غربی می بیند، گفت: «آنکارا آماده است در تلاش برای پایان بخشیدن به جنگ خلیج فارس نقشی ایفا کند.»[٤]

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٦٠، ١٤/٩/١٣٦٢، ص٢، الجزیره - خبرگزاری فرانسه، ١٣/٩/١٣٦٢.

[٢] همان، ص١٤، رادیو ترکیه فارسی، ١٣/٩/١٣٦٢.

[٣] تورگوت اوزال نخست وزیر ترکیه در سال های ١٣٦٨ - ١٣٦٢، اولین سیاستمداری بود که بعد از کودتای سپتامبر ١٩٨٠ (شهریور ١٣٥٩) توسط نظامیان ترکیه در یک انتخابات عمومی روی کار آمد. پیش از این، حکومت نظامی که توسط رئیس ستاد مشترک ارتش ترکیه اداره می شد تمام تصمیمات حساس را به نام ترکیه می گرفت. این حکومت کشور را به ١٣ منطقه نظامی تقسیم کرد. همچنین فعالیت احزاب سیاسی را ممنوع اعلام کرده و موجی از دستگیری ها، محاکمات و مجازات ها را به مورد اجرا گذارد و سرانجام تغییراتی را در قانون اساسی ترکیه ازطریق برگزاری رفراندومی بحث برانگیز با بیش از ٨٢ درصد آرا به تصویب رساند. ناظران و تحلیل گران، پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ١٣٥٧، اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ شوروی در دی ماه ١٣٥٨ و ضعف های سیاسی و اقتصادی ترکیه به عنوان مهم ترین عضو شاخه جنوبی ناتو را از دلایل وقوع کودتای مذکور در ترکیه قلمداد کرده اند.

[٤] روزنامه جمهوری اسلامی، ١٤/٩/١٣٦٢، ص٣