٥. تله جدید دشمن با مین والمر این بود که قاب پلاستیکی دور مین را از وسط بریده و کمی بالاتر از ناحیه بریدگی در زیر خاک گذاشته بود که به واسطه بلندکردن مین، قسمت تحتانی مین باقی مانده و سیم، ماسوره را کشیده و بر چاشنی ضربه زده و موجب انفجار مین می شود.

٦. بیشترین نوع مین که دشمن گذاشته بود از نوع والمر و ضدخودروی فیلتری یا کیکی بود.

٧. از مین های دیگر که دشمن کار گذاشته بود مین های ضدتانک روسی تی.ام٤٦ ضدخودروی فیلتری، ضدتانک نمره ٧٢ یا قالپاقی و مین های ضد نفرات والمر گوشکوبی یا پومنه و مین های ضدنفر پدالی و نمره ٧٢ یا صنعتی و منور انگلیسی است.

٨. مین جدید تمام پلاستیکی نمره ٧٢ یا قالپاقی (احتمالاً ساخت چین) که در ناحیه رودخانه قزلجه و نقاط دیگر یافت شده است که با ماسوره فشاری عمل کرده و خرج آن تی.ان.تی. کمی از خرج آن آر.دی.ایکس. است و در قسمت زیر خود دسته ای پلاستیکی دارد و تمام قسمت های مین بجز فنر، سوزن، دو ساچمه و خود چاشنی، پلاستیکی می باشد و پلاستیکی بودن قسمت های اصلی این مین آن را غیرقابل یافتن توسط مین یاب هایی که به مین فلزی حساس هستند، می سازد.

٩. در منطقه دشت بین ارتفاع خلوزه٢ و ارتفاع هفت توانان، میدان مین جدید به عمق ٥٠ متر بود که شامل ردیف های متعدد مین های ضدخودرو با محافظ والمر و صنعتی و ضدنفر بود.

١٠. در بعضی از مناطق شناسایی آن چنان دقیق و صحیح بود که برادران رزمنده از معبر خود عراقی ها عبور کردند.

١١. دو نوع مین جدید و پیشرفتة مین منور انگلیسی با شماره های ٦٦ و ٦٤ یافته شده است که ازلحاظ عمل مانند مین منور انگلیسی یا مقوایی می باشد.

١٢. دشمن تعدادی از میادین مین را در شیب کوه ها و میان درختان احداث کرده و به همین علت، گسترش و اضافه کردن نوار در آن میدان ها ممکن نبود.

١٣. طریق مین گذاری دشمن در منطقه اصولاً به این شکل بوده است: مین هایی که در شیب قرار داشتند، عموماً مین های ضدنفرات و ضد نفر بودند و تعداد ردیف ها نیز کمتر از دشت بود؛ مین هایی که بین دو ارتفاع و در دشت قرار داشت، از مین های ضدخودرو، ضدتانک و ضدنفر و ضد نفرات بود.

لازم به تذکر است که عمق میدان مین در دشت، گاهی به ١٥٠ متر می رسید.

١٤. در بعضی از نقاط، دشمن از ٥/١ پوند تی.ان.تی. که دو برابر خرج مین پدالی بود زیر زمین گذاشته بود و بالای موارد سوراخ چاشنی بود که ماسوره پومز را به آن بسته و با سیم تله عمل می کرد.

١٥. در منطقه خلوزه١، دشمن راه مالرو را با نبشی و سیم خاردار مشخص کرده بود، چون احتمال زیاد می دادند که از آن راه عبور خواهیم کرد، مین گذاری کرده بود.

١٦. در بعضی از مناطق، دشمن به علت عجله مین ها را با ضامن و بدون چانشی و یا بدون سیم تله و گاهی هم به صورت پراکنده بر روی زمین ریخته بود.

١٧. در منطقه بین خلوزه٢ و هفت توانان و مناطق دیگر، از مین والمر بدون سیم تله به عنوان محافظ مین ضدخودرو استفاده کرده بود.

١٨. در بعضی از مناطق که دشمن به واسطه دید رزمندگان، عقب نشینی کرده بود داخل سنگرها و راه بین سنگرها مین والمر را با سیم تله یا بدون سیم تله کار گذاشته بود.

١٩. کانال های دشمن اکثراً با عمق ٢ متر تا ٥/١متر و عرض ٣ تا ٥ متر بود عموماً داخل آن سه تا چهار ردیف سیم خاردار توپی موجود بود. کانال ها به وسیله لودر و بلدوزر ایجاد شده بود.

٢٠. در میان ارتفاع های هرگنه١ و هرگنه٢ و ارتفاع درختی دو کانال وجود داشت که جدیداً احداث شده بود و داخل این کانال سه ردیف سیم خاردار توپی بود.