عزیز جعفری همچنین اعلام کرد دشمن درصدد است تا نیروهای عادی را از منطقه خارج کرده و به جای آن نیروهایی از گارد ریاست جمهوری عراق را که از زبده ترین نیروهای زمینی عراق هستند در خطوط مختلف جایگزین یا به عنوان نیروی احتیاط در منطقه مستقر کند.[١]

با گذشت بیش از دو ماه از تخلیه شهرهای مریوان و بانه و روستاهای اطراف این شهرها،[٢] فراهم نشدن محل اسکان کافی برای اهالی این مناطق از یک سو و بی رغبتی اهالی برای سکنی گزیدن در مکان های تعیین شده از سوی دیگر، موجب گردیده مردم مناطق مذکور همچنان در اطراف این شهرها در وضعیت بلاتکلیف و با حداقل امکانات به زندگی خود ادامه دهند. بااین حال ساکنان این مناطق از هیچ گونه کمکی به نیروهای خودی فروگذار نمی کنند. دو گزارش زیر به نوعی بیانگر وضعیت عمومی اهالی بومی منطقه است.

فرماندهی سپاه مریوان در نامه ای محرمانه دراین باره نوشته است:

«طبق درخواست قرارگاه باتوجه به حساسیت منطقه و اجرای عملیات والفجر٤، سپاه مریوان اقدام به تخلیه نزدیک به ٤٠ روستا از مردم نمود و مردم با اعتماد و حسن نیتی که نسبت به سپاه داشتند، با کمترین امکانات ممکن فقط وسایل مورد نیازشان را برداشته و به علت نبودن مسکن مناسب در کپرها، ... و چادرها سکونت کرده و متأسفانه ازسوی استانداری نیز به دادن وعده اکتفا شده و در عمل به نفع آنان هیچ اقدامی صورت نگرفته است. با این وضعیت مردم با محرومیت ها ساختند و لب فروبستند و در بعضی روستاها هدایایی نیز برای رزمندگان ایثارگر ارسال گردید؛ من جمله در بخش ساوجی تابه حال ٣٩ گاو برای رزمندگان سر بریده و هرروز ٢ رأس گوسفند و ١٠٠٠ عدد نان برای نیروهای خودی به خط ارسال می نمایند.»[٣]

علاوه براین، در بولتن اطلاعاتی وزارت کشور هم با تأکید به مشکل اسکان اهالی این مناطق آمده است:

«درپی گذشت دو ماه از تخلیه شهر مریوان و بانه، اقدامات انجام شده ازسوی مسئولین بسیار اندک بوده و مشکلات ٧٠ هزار آواره این دو شهر مرزی همچنان به قوت خود باقی است. در ١٤ روز آخر تخلیه شهر بانه، ١٥٠ دستگاه چادر در یکی از پارک های سقز نصب شده که فقط یک خانوار در آن اسکان یافته اند و صرفاً جمعیت هلال احمر ازنظر آذوقه کمک هایی به جنگ زدگان

[١] سند شماره ٢٩٦/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص١٦٣.

[٢] شهرهای بانه و مریوان در حد شمالی و غربی منطقه عملیاتی والفجر٤ واقع شده و این دو شهر محور مواصلاتی منطقه عملیاتی بودند، لذا برای در امان ماندن اهالی از حملات هوایی دشمن و همچنین حفاظت و امنیت منطقه ضروری بود تا مردم این شهرها و به ویژه روستاهای نزدیک تر به منطقه عملیاتی در کوتاه مدت تخلیه شوند.

[٣] سند شماره ٤٣٤٣٩٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد قرارگاه مقدم حمزه سیدالشهدا(ع) به قرارگاه عملیاتی شمال غرب، ١٩/٨/١٣٦٢.