روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٨٦ - روزشمار جنگ جمعه ٦ آبان ١٣٦٢ ٢١ محرم ١٤٠٤ ٢٨ اکتبر ١٩٨٣

البته کارگردان این میدان، امروز فرانسه و امریکا هستند، اما دیگر طرف های بقیه را هم دیده اند. قطعنامه ای به شورای امنیت در سازمان ملل برده اند که هدف از این قطعنامه، نجات رژیم صدام است. آن هم با زورگویی در مقابل خواست های مردم ایران. ... ما البته از شورای امنیت سازمان ملل هیچ انتظاری جز این نداریم. چه زمانی شورای امنیت سازمان ملل با آن بافت می تواند به حق حکم کند و حق را ببیند؟ در جایی که امریکا حق وتو دارد، فرانسه حق وتو دارد، قدرت های بزرگ، سردمدار و گرداننده آنجا هستند، مگر می شود چیزی جز برخلاف منافع و مصالح ملت ایران در آنجا بگذرد؟ حالا بقیه اعضایی که در آنجا هستند اگر به فرض نخواهند با ایران معارضه و مبارزه کنند، اگر بر فرض رئیس شورای امنیت یک فرد اردنی هم نباشد - که اکنون هست - وقتی که حق وتو برای این قدرت های گرگ منش مخالف با مصالح ملت آزادی خواهی مثل ملت ما هست، طبیعی است که از این مرکز از این محل هیچ امید خیری نمی توان داشت و ما این را از اول هم می دانستیم.»

آیت الله خامنه ای با اشاره به روزهای نخست جنگ و آغاز تهاجم گسترده ارتش عراق به مرزهای ایران یادآور شد: «صدام با هیاهوی وحشیانه و جنون آمیزی وارد خاک ما شد. خرمشهر را تصرف کردند. شهرها را زیر آتش گرفتند و از شورای امنیت سازمان ملل کمترین صدایی بلند نشد. کمترین اعتراضی نشد. حتی عراقی ها اعتراف کردند که ما پیش رفتیم. تجاوز کردیم و گفتند که ما تجاوزمان را متوقف نمی کنیم و باز هم تجاوز را ادامه خواهیم داد تا به جاهایی برسیم که برای ما راضی کننده باشد. [اما] سازمان ملل و شورای امنیت سازمان ملل، لب از لب برنداشت تا وقتی که خرمشهر به وسیله نیروهای اسلام پس گرفته شد. آن وقت بود که چُرت دنیا ازجمله چُرت شورای امنیت پاره شد. فهمیدند که نخیر رزمندگان اسلام مصمم هستند که حقوقشان را بگیرند. از آنجا شروع کردند به قطعنامه صادر کردن. حالا دیگر شده اند طرف دار صلح و مخالف با جنگ. مخالف با تجاوز. مخالف با خونریزی! پس تا به امروز کجا بودید؟ آیا ملت ایران حق دارد با این کیفیت به سازمان ملل و به ویژه به شورای امنیت سازمان ملل با همه وجود بدبین باشد یا نه؟»

رئیس جمهور تأکید کرد: «ما به شورای امنیت به شدت بدبین هستیم و هیچ قطعنامه ای را که ازسوی این شورا بی توجه به خواسته های بحق ما صادر شده باشد، به هیچ وجه قبول نخواهیم کرد. قطعاً قطعنامه را رد می کنیم و علت آن هم واضح است.» وی همچنین در تبیین دلایل این تصمیم گفت: «هیئت اعزامی سازمان ملل به ایران آمد، شهرها را دید. ویرانی ها را دید. گزارشی تهیه کرد و در آن گزارش صریحاً اعلام کرد شهادت داد که عراق تجاوز کرده، شهرها را ویران کرده و ادعاهایش درباره ایران از این جهت درست نیست. [این هیئت] رفت و [گزارش را] به سازمان ملل تسلیم کرد، اما هیچ گونه ترتیب اثری به این گزارش داده نشد.»