علاوه براین میرحسین موسوی نخست وزیر هم امروز پس از بازگشت از کره شمالی در گفت وگویی به حملات هوایی و موشکی عراق به مناطق مسکونی چند شهر کشور پرداخته و گفت: «ما از صدام جز این انتظار نداریم، اما قدرت هایی که پشت سر صدام چهره خود را پنهان کرده اند باید بدانند که حمایت آنان از صدام نفرت ملت ما را از آنان بیشتر می کند و سزای این اعمال را خواهند چشید.» وی افزود: «ملت ما به خوبی می داند که انتخاب این شهرها نمی تواند بدون اجازه آنان باشد و وقتی که ما در سطح جهانی برای خرید فشنگ و مهمات خود در مضیقه هستیم همه می دانند که میگ های ٢٥ و موشک های ٩ متری و سوپراتانداردها جز به دستور اربابان جنایتکار صدام نمی تواند قابل استفاده باشد.» نخست وزیر خاطرنشان کرد: «اگر تمام مملکت ویران شود و آجری بر روی آجری باقی نماند، ما به جنگ ادامه خواهیم داد چراکه صدام در منطقه ماندنی نیست و برای آنکه ریشه تجاوز خشکانده شود ما این رژیم را سرنگون خواهیم کرد.»[٣]

امروز همچنین ازسوی آیت الله خامنه ای رئیس جمهور و رئیس شورای عالی دفاع، هیئتی به سرپرستی محسن دعاگو معاون وزارت آموزش وپرورش، برای شرکت در مراسم تشییع پیکر شهدای حمله موشکی و نیز بازدید از مناطق آسیب دیده و مجروحان این حادثه عازم بهبهان شد. در همین حال، کمک رسانی به آسیب دیدگان در حملات موشکی اخیر همچنان ادامه دارد. دراین زمینه امروز جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی یک اکیپ امدادی مجهز شامل ١٢١ پزشک، پزشکیار و بهیار همراه یک اتاق عمل سیار، ٢٤ امدادگر، ٢٤ دستگاه آمبولانس و سایر امکانات و وسایل مورد نیاز را به منظور امدادرسانی به آسیب دیدگان به دو شهر مسجدسلیمان و بهبهان اعزام کرد.[٤]

[١] حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی در یادداشت روزانه خود ضمن توصیف فضای امروز مجلس که متأثر از حملات عراق به مناطق مسکونی ایران بود، نوشته است: نمایندگان با امضاء نامهای خواستار آن شدند که «اسرای عراقی را به شهرهای واقع در شعاع عملکردی موشکهای عراقی ببرند.» (اکبر هاشمی رفسنجانی، آرامش و چالش (کارنامه و خاطرات سال ١٣٦٢)، به اهتمام مهدی هاشمی، تهران: دفتر نشر معارف انقلاب، ١٣٨٦، صص٢٧٠ - ٢٦٩). درمورد سرنوشت این نامه - که هیچگاه انتشار عمومی پیدا نکرد - توضیحی در خاطرات روزنوشت رئیس مجلس داده نشده است، اما مطرح شدن این تقاضای غیرمعمول نمایندگان حاکی از اوضاع ملتهب و نیز فشارهای موجود برای پیگیری سیاستی تلافیجویانه و بازدارنده دربرابر حملات عراق علیه مناطق غیرنظامی ایران است. اهمیت این نکته از آن رو است که تداوم همین فشارها در سال ١٣٦٣ موجب اتخاذ سیاست جدید ایران با عنوان "مقابله به مثل" و شکلگیری پدیدهای تحت عنوان "جنگ شهرها" شد، با این تفاوت که ایران در هیچ مرحله ای از وقوع جنگ شهرها آغازکننده آن شناخته نمیشد.

[٢] روزنامه کیهان، ٥/٨/١٣٦٢، ص٢٠.

[٣] روزنامه جمهوری اسلامی، ٧/٨/١٣٦٢، ص١١.

[٤] همان، ص١١.