همچنین پس از دیدار با ریگان به خبرنگاران گفت: «شواهد موجود حاکی است که افراطیون ایرانی در این ماجرا دست داشته اند.»[١] وی مداخله شوروی در این واقعه را رد نکرد و افزود: «روس ها دوست دارند از آب های گل آلود ماهی بگیرند.» وزیر دفاع امریکا درباره چگونگی پاسخ امریکا به این جریان اظهار کرد: «هیچ پیشنهادی مبنی بر خروج تفنگ داران دریایی صورت نگرفته [و] هدف همان است که هست، ولی تعهد ما تغییر نکرده است.»[٢]

از سوی دیگر، گزارش خبرگزاری فرانسه از بیت المقدس حاکی است: اسحاق شامیر نخست وزیر رژیم صهیونیستی، در واکنش به این حادثه «به آنهایی که درصدد جلوگیری از [دستیابی به] یک راه حل مسالمت آمیز در لبنان هستند، حمله کرد.» گفته می شود مقصود وی سوریه می باشد. سخنگوی رژیم اشغالگر قدس نیز گفت: «ما هویت مقصر را نمی دانیم، اما می دانیم که مقامات سوری علیه بازگشت به صلح در لبنان کار می کنند.» خبرگزاری فرانسه درعین حال در گزارشی به نقل از سفیر سوریه در واشنگتن اعلام کرد: «سوءقصد خونین بیروت علیه نیروهای امریکایی و فرانسوی عضو نیروهای چندملیتی به هیچ وجه از اهداف کشورش در لبنان نیست.» رفیق جوجتی تأسف عمیق خود و دولت متبوعش را از این حادثه و مرگ ١٢٠ تفنگ دار امریکایی ابراز داشت و تأکید کرد کسانی مسئول این انفجارها هستند که «درجهت شکست کنفرانس ژنو درمورد وحدت لبنان دارای منافعی می باشند.» جوجتی در پاسخ به این سؤال که آیا سوریه نمی خواهد تفنگ داران امریکایی خاک لبنان را ترک کنند، گفت: «من آرزو می کنم چنانچه این عمل برای حفظ جان لبنانی ها است آنها در این کشور بمانند، لیکن ماندن آنها برای یک جناح مخصوص نباشد.»

خبرگزاری یونایتدپرس نیز گزارش داد: واریم زاکلارین عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی، در نخستین واکنش کشورش به این حادثه، ضمن اظهار تأسف از مرگ نیروهای امریکایی و فرانسوی، تأکید کرد: «راه حل نظامی برای درگیری در لبنان محکوم به شکست است.» وی تلاش های نیروهای حافظ صلح در لبنان را بی ثمر خواند و خواستار انجام مذاکرات بین المللی به منظور دستیابی به راه حلی برای بحران لبنان شد.[٣]

[١] واحد مرکزی خبر صداوسیمای جمهوری اسلامی، بولتن رادیوهای بیگانه، ٢/٨/١٣٦٢، ص٩، رادیو امریکا، ١/٨/١٣٦٢.

[٢] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢١٩، ٣/٨/١٣٦٢، ص١٧، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢/٨/١٣٦٢.

[٣] همان، صص ١٦، ١٧ و ٢٠، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢/٨/١٣٦٢.