سوختگی شده اند و در برخی از نقاط بدن این مجروحان تاول هایی ایجاد شده که بعضاً درحدود یک لیتر مایع در آن جمع شده است. همچنین براثر استنشاق گازهای شیمیایی زخم هایی مشابه زخم های سطح بدن مجروحان در ریه آنها به وجود آمده است و همین عامل تابه حال موجب شهادت گروهی از این مصدومان شده است.[١]

از سوی دیگر، توپخانه های عراقی نیز در ساعت ٩:٣٠، ارتفاعات قوچ سلطان و اطراف دریاچه زریوار مریوان را با گلوله های شیمیایی زیر آتش گرفتند. در این حملات ٤ تن از افراد نظامی شهید و ١١ تن نیز دچار آسیب دیدگی شدند. گزارش های اولیه از مشاهدات بالینی مصدومان در این منطقه حاکی است که در بدن افرادی که در معرض حملات شیمیایی قرار گرفته اند تاول های بزرگ و دردناکی به وجود آمده و تعدادی نیز نابینا شده اند و تنفس آنها هم بسیار دشوار است. شدت آسیب دیدگی افراد به حدی بود که ٤ تن از آنها در همان ساعات اولیه به شهادت رسیدند.[٢]

در یک گزارش درباره نحوه تأثیر عوامل شیمیایی در افراد آسیب دیده آمده است: بعد از انفجار، دود غلیظی در فضا پراکنده می شود و به تدریج بویی شبیه بوی نفت در فضا منتشر می گردد، ساعاتی بعد افراد دچار تهوع، استفراغ، آب ریزش چشم ها، تاری دید، خارش، تنگی نفس، سرفه و بی اشتهایی می شوند، در معاینه بیماران، ضایعات جدی به صورت اریتم (قرمزی) تاول به خصوص

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٤٣، ٢٧/٨/١٣٦٢، ص٢، ٢٦/٧/١٣٦٢.

[٢] باآنکه عراق در روزهای بعد بازهم مناطق و روستاهای مختلف این منطقه را بمباران شیمیایی کرد و روستاهای اطراف بانه و مریوان را چندین بار هدف گلوله ها و بمب های شیمیایی قرار داد و حتی با به کاربردن اصطلاح سلاح دردناک یا تهدید به استفاده از "هر نوع سلاح" تلویحاً به کاربرد سلاح شیمیایی اعتراف کرد، مصطفی شلماشی سخنگوی حزب دمکرات در اروپا و نماینده این حزب در شورای ملی مقاومت در مصاحبه ای که در ٢٣/٨/١٣٦٢ انجام داد، ایران را متهم به استفاده از سلاح شیمیایی کرد و گفت که مصدومان حادثه در بیمارستان حزب دمکرات تحت درمان هستند. شلماشی حتی در جواب پرسش متحیرانه خبرنگار مبنی براینکه آیا احتمال نمی دهید این اقدام توسط هواپیماهای عراقی صورت گرفته باشد، گفت: دولت عراق دلیلی برای حمله به کردها دراختیار ندارد. مردم کردستان به خوبی قدرت تشخیص نوع هواپیماها را دارند. (سند شماره ١١٣١٣٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: بولتن ویژه واحد اطلاعات قرارگاه حمزه،٣٠/٨/١٣٦٢، ص٢)