نول آبزرواتور در ادامه این احتمال را مطرح کرده است که اگر ایران خواهان بی ثباتی در کویت به منظور قطع راه ارتباطی عراق با خلیج فارس باشد و عراق نیز به اشغال نظامی کویت و انضمام سرزمینی این کشور برای جلوگیری از تحقق هدف ایران روی آورد، دراین صورت «یک جنگ بین المللی واقعی» برای حفظ موجودیت کویت به راه خواهد افتاد. این هفته نامه سپس یادآور شده است: «اما معلوم نیست که هدف ایران همین باشد، ولی هدف سازمان جهاد اسلامی ممکن است این باشد.» نول آبزرواتور همچنین با اشاره به آسیب پذیری کشورهای خلیج فارس نوشته است: «در شرایط کنونی باید اعتراف کرد که تنها حافظ نظامی این کشورها حفاظی امریکایی است ولی این سؤال مطرح می شود که به دنبال عملیات طبس و مرگ یا اسارت خلبانان امریکایی توسط سوری ها، چتر نظامی امریکا چه ارزشی دارد. آیا امریکایی ها توان دخالت مؤثر و سریع از راه زمینی را دارند؟ پاسخ اسرائیلی ها منفی است و حتی (میشل زینگر) امریکایی اعتراف می کند امریکا فاقد یک نیروی واقعی عملیاتی است.» هفته نامه مذکور براین اساس نتیجه گرفته است: «البته ساده ترین راه ایجاد پایگاه های نظامی دائمی امریکایی است که آن هم هنوز توسط دولت های عربی به سادگی نمی تواند حل شود. در این شرایط کشورهای خلیج [فارس] از خود می پرسند که آیا هنوز به عنوان منافع حیاتی امریکا تلقی می شوند یا خیر؟»[١]

روزنامه امریکایی واشنگتن پست ضمن اذعان به متجاوزبودن عراق از مقامات امریکا خواست برای خاتمه جنگ ایران و عراق تلاش کنند.

جوزف کرافت نویسنده سرشناس امریکایی، در شماره اخیر روزنامه واشنگتن پست در مقاله ای با عنوان "مخاطرات خلیج" نوشت: «درحالی که جنگ میان ایران و عراق در جریان است دیگر بی توجهی و چشم پوشی شایسته نیست. در کنار تهدیدهای جدی علیه قطع جریان نفت [از خلیج فارس] خطرهای دیگری نیز که مشابه آن را امریکایی ها در لبنان آزمودند در اینجا بالا گرفته است. بعضی مقامات امریکایی بایستی فکری برای خاتمه این جنگ نموده و به جست وجوی راه حل های مختلفی باشند.»

وی ضمن اشاره به اینکه عراق با هدف سرنگونی جمهوری اسلامی در سپتامبر ١٩٨٠ به ایران حمله کرد، «اما ایران پایدار باقی ماند»، افزوده است: «یک امریکایی آشنا با مسائل ایران می گفت آیت الله [خمینی] اول شاه را از میان برداشت و بعد کارتر را و حالا نیز نوبت صدام است. برای چنین سرانجامی ایران دیگر وارد یک جنگ فرسایشی علیه عراق شده است.»

نویسنده واشنگتن پست در ادامه با اشاره به احتمال سقوط صدام حسین، قدرت گرفتن یک انقلاب شیعی در عراق و تقویت آنچه وی محور انقلابی ایران، سوریه و لیبی دانسته، خاطرنشان کرده است: «باید مطمئن بود حسین نیز یک ضداستراتژی تهیه کرده است، اما آن استراتژی یک

[١] همان، صص ١٠ - ٨، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٦/٩/١٣٦٢.