اشاره به اینکه جامعه بین المللی مردم ایران را زمانی که قربانی تجاوز نظامی عراق شده بودند به فراموشی سپرده بود، اضافه کرده است: «هرگونه تلاشی ازسوی شورای امنیت جهت ایجاد مکانیسمی که عراق را از حاصل تجاوزات خائنانه خود علیه مردم جمهوری اسلامی ایران در امان نگه دارد، کاری عبث می باشد که ازجمله آن تشویق آشکار متجاوز با اجازه دادن به آن جهت گریز از مسئولیت های خود درمورد تجاوزاتی است که مرتکب می شود و این اقدامات تنها باعث می شود این رژیم فرصت یابد که مأیوسانه به فضای مورد نیاز دست یابد تا با تجدید سازمان و تجهیزات اقدامات تجاوزگرانه دیگری را آغاز کند. بدیهی است منشور (ملل متحد) به شورای امنیت هیچ فرمانی را جهت تحقق این امر نداده است. از همین رو، جمهوری اسلامی ایران اعتقاد دارد که بند ٤، موضوع را به طور خیلی سطحی مورد بحث قرار داده و فاقد هرگونه عنصر مثبتی برای تحقق صلح عادلانه و پایدار است.»

بیانیه مذکور باتوجه به اینکه بند ٥ قطعنامه هیچ منطقه جغرافیایی را مشخص نکرده است، این بند را غیرمربوط دانسته و از اظهارنظر درمورد آن خودداری کرده است.[١]

این بیانیه در ادامه با ذکر این نکته که عراق درصدد تهدید امنیت خلیج فارس به منظور ادامه حملات خود علیه اهداف غیرنظامی ایران می باشد، قصد عراق را استفاده از قطعنامه ٥٤٠ برای توجیه اقداماتش دراین زمینه عنوان کرده سپس یادآور شده است: «بنابراین شورای امنیت باید مسئولیت کامل فراهم ساختن چنین شرایطی برای عراق را بپذیرد که به وخامت وضعیت منجر شده است.»

بیانیه وزارت امور خارجه ایران از دلایل ذکرشده نتیجه گرفته است قطعنامه ٥٤٠ همانند قطعنامه های قبلی متمایل به عراق و تهیه آن با هماهنگی کامل این دولت بوده است. این بیانیه تعجیل در تصویب قطعنامه در آخرین روز ریاست نماینده متحد اصلی عراق (اردن) و حمایت شدید یک عضو دائمی و متحد قدرتمند عراق در جنگ (فرانسه) را دلیلی برای تردید در صداقت شورای امنیت عنوان ساخته است.

بیانیه در خاتمه با بی نتیجه خواندن دستوری که در بند ١ قطعنامه به دبیرکل سازمان ملل برای میانجیگری میان طرفین داده شده افزوده است این دستور فشار غیرقابل توجیهی را بر دبیرکل افزایش می دهد. درعین حال وزارت امور خارجه آمادگی دولت جمهوری اسلامی ایران را برای ادامه همکاری با دبیرکل سازمان ملل اعلام و اضافه کرده است: «اعتقاد راسخ دارد که هرگونه تلاش جهت میانجیگری در منازعه شانس دستیابی به نتایج مثبت را وقتی بهبود خواهد

[١] بند ٥ قطعنامه ٥٤٠ مربوط به هر اقدامی است که «صلح و امنیت بین المللی و همچنین حیات دریایی در منطقه خلیج [فارس] را به خطر می اندازد.» بیانیه وزارت امور خارجه به این نحو یک بار دیگر ذکر نکردن نام منطقه "خلیج فارس" در قطعنامه مذکور را مورد انتقاد قرار داده است.