عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤٣ - تفريع

ترجمه:

فرع‌

اگر پيش از آنكه ودعى قسم بخورد مالك براى مدّعاى خود بيّنه و شاهد بياورد ودعى ضامن شناخته مى‌شود مگر آنكه جوابى را كه ودعى در مقابل ادّعاء مالك مى‌دهد اين باشد كه تو در نزد من چيزى نداشته و استحقاق هيچگونه حقّى ندارى يا نظير اين جواب را بدهد.

فرع‌

اگر بين مالك و ودعى در فرضى كه وى در حفاظت مال تفريط و تقصير نموده نسبت به قيمت مال الوديعه نزاع واقع شد حكم اين است كه قول ودعى مقدّم مى‌باشد. [١]

فرع‌

وقتى صاحب مال فوت شد بر ودعى لازم است كه مال وديعه را در صورتى كه وارثش واحد باشد باو داده يا به كسى كه قائم مقام وى مى‌باشد بسپارد.

فرع‌

اگر ودعى وديعه را به برخى از قائم مقام‌هاى مالك داده بدون اينكه از ديگران اذن بگيرد نسبت به سهم ايشان ضامن است.

فرع‌

اگر ودعى تعدّى نمود و وديعه را از حرز خارج كرد و سپس آن را به جايش برگرداند يا در امر وديعه تقصير و تفريط كرد و پس از آن اين امر را جبران نمود امانتش برنگشته و برائت از ضمان برايش حاصل نمى‌شود.

[١] مثلا مالك مدّعى است قيمت مال ١٥٠٠ تومان بوده ولى ودعى منكر آن بوده و مى‌گويد قيمتش ١٠٠٠ تومان مى‌باشد در اينجا حق با ودعى است.