عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠٥ - قبول و احكام آن

ترجمه:

الفاظ ايجاب و قبول‌

الفاظ ايجاب عبارتند از:

ضمنت (بر عهده گرفتم مال بدهكار را). تكفّلت (كفيل بدهكار شدم)، تقبّلت (قرض او را پذيرفتم) و الفاظى مشابه با اينها كه بر معناى ضمان دلالت داشته باشند.

فرع‌

اگر كسى به ديگرى كه از شخص ثالثى طلبكار است بگويد:

مال تو نزد من است.

يا: مال تو بر عهده من است.

يا:

مال تو بر من است كه بپردازمش.

هيچ يك از اين الفاظ صريح در ضمان نبوده نتيجتا با اين عبارات ضمان انشاء نمى‌شود.

قبول و احكام آن‌

پس از اجراء صيغه ايجاب بر مستحق مال يعنى مضمون له واجب است ايجاب را قبول كرده يعنى بگويد:

قبلت (پذيرفتم) يا الفاظى مشابه با آن.

برخى از فقهاء فرموده‌اند:

صرف رضايت مضمون له كفايت كرده و نيازى به قبول لفظى نيست.

و بنابراين قول در قبول فوريّت شرط نيست.

لازم به توجّه است كه به رضايت غريم و بدهكار (مضمون عنه) اعتبارى نمى‌باشد.

بلى، در صورتيكه ضامن بدون رضايت مضمون عنه دينش را به عهده گرفته و سپس آن را پرداخت كند البته حقّ ندارد به وى رجوع نموده و از او مطالبه آن را بنمايد.