الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٥ ص
(٢)
١٣ ص
(٣)
٤٥ ص
(٤)
٧٧ ص
(٥)
١٠٩ ص
(٦)
١٤١ ص
(٧)
١٧٠ ص
(٨)
٢١٢ ص
(٩)
٢٤٤ ص
(١٠)
٢٧٧ ص
(١١)
٢٩٩ ص
(١٢)
٣١١ ص
(١٣)
٣٢٥ ص
(١٤)
٥ ص
(١٥)
١٣ ص
(١٦)
١٥ ص
(١٧)
١٦ ص
(١٨)
١٧ ص
(١٩)
١٨ ص
(٢٠)
٢١ ص
(٢١)
٢٤ ص
(٢٢)
٤٥ ص
(٢٣)
٤٧ ص
(٢٤)
٥٣ ص
(٢٥)
٥٥ ص
(٢٦)
٥٧ ص
(٢٧)
٦٠ ص
(٢٨)
٦١ ص
(٢٩)
٧١ ص
(٣٠)
٧٢ ص
(٣١)
٧٤ ص
(٣٢)
٧٧ ص
(٣٣)
٧٩ ص
(٣٤)
٨١ ص
(٣٥)
٨٣ ص
(٣٦)
٨٧ ص
(٣٧)
٩٠ ص
(٣٨)
٩٧ ص
(٣٩)
٩٩ ص
(٤٠)
١٠١ ص
(٤١)
١٠٢ ص
(٤٢)
١٠٣ ص
(٤٣)
١٠٣ ص
(٤٤)
١٠٤ ص
(٤٥)
١٠٥ ص
(٤٦)
١٠٩ ص
(٤٧)
١١١ ص
(٤٨)
١١٢ ص
(٤٩)
١١٣ ص
(٥٠)
١١٤ ص
(٥١)
١١٥ ص
(٥٢)
١١٦ ص
(٥٣)
١١٧ ص
(٥٤)
١١٧ ص
(٥٥)
١١٧ ص
(٥٦)
١١٨ ص
(٥٧)
١٢٠ ص
(٥٨)
١٢٧ ص
(٥٩)
١٢٩ ص
(٦٠)
١٢٩ ص
(٦١)
١٣١ ص
(٦٢)
١٣٣ ص
(٦٣)
١٣٦ ص
(٦٤)
١٤١ ص
(٦٥)
١٤٣ ص
(٦٦)
١٥٠ ص
(٦٧)
١٥٢ ص
(٦٨)
١٥٣ ص
(٦٩)
١٥٤ ص
(٧٠)
١٥٤ ص
(٧١)
١٥٤ ص
(٧٢)
١٥٥ ص
(٧٣)
١٦٢ ص
(٧٤)
١٦٤ ص
(٧٥)
١٦٥ ص
(٧٦)
١٧٠ ص
(٧٧)
١٧٢ ص
(٧٨)
١٧٥ ص
(٧٩)
١٧٥ ص
(٨٠)
١٧٥ ص
(٨١)
١٧٩ ص
(٨٢)
١٨٠ ص
(٨٣)
١٨١ ص
(٨٤)
١٨٢ ص
(٨٥)
١٨٣ ص
(٨٦)
١٨٤ ص
(٨٧)
١٩٤ ص
(٨٨)
١٩٥ ص
(٨٩)
١٩٥ ص
(٩٠)
١٩٦ ص
(٩١)
٢٠١ ص
(٩٢)
٢٠٢ ص
(٩٣)
٢٠٤ ص
(٩٤)
٢١٢ ص
(٩٥)
٢١٤ ص
(٩٦)
٢٢١ ص
(٩٧)
٢٢٤ ص
(٩٨)
٢٢٨ ص
(٩٩)
٢٣٠ ص
(١٠٠)
٢٣٣ ص
(١٠١)
٢٣٣ ص
(١٠٢)
٢٣٥ ص
(١٠٣)
٢٣٨ ص
(١٠٤)
٢٣٩ ص
(١٠٥)
٢٤٣ ص
(١٠٦)
٢٤٤ ص
(١٠٧)
٢٤٦ ص
(١٠٨)
٢٤٨ ص
(١٠٩)
٢٥٢ ص
(١١٠)
٢٥٦ ص
(١١١)
٢٦٢ ص
(١١٢)
٢٦٣ ص
(١١٣)
٢٦٤ ص
(١١٤)
٢٦٥ ص
(١١٥)
٢٦٨ ص
(١١٦)
٢٦٨ ص
(١١٧)
٢٦٩ ص
(١١٨)
٢٧٠ ص
(١١٩)
٢٧٠ ص
(١٢٠)
٢٧٢ ص
(١٢١)
٢٧٧ ص
(١٢٢)
٢٧٩ ص
(١٢٣)
٢٨٣ ص
(١٢٤)
٢٨٧ ص
(١٢٥)
٢٨٨ ص
(١٢٦)
٢٩٠ ص
(١٢٧)
٢٩٥ ص
(١٢٨)
٢٩٦ ص
(١٢٩)
٢٩٩ ص
(١٣٠)
٣٠١ ص
(١٣١)
٣٠٢ ص
(١٣٢)
٣٠٢ ص
(١٣٣)
٣٠٣ ص
(١٣٤)
٣١٠ ص
(١٣٥)
٣١١ ص
(١٣٦)
٣١٣ ص
(١٣٧)
٣٢٥ ص
(١٣٨)
٣٢٨ ص
(١٣٩)
٣٢٨ ص
(١٤٠)
٣٣٤ ص
(١٤١)
٣٣٧ ص
(١٤٢)
٣٤٢ ص
(١٤٣)
٣٤٤ ص
(١٤٤)
٣٤٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ٢٠٩

وبعد ما تقدم نشير إلى ما يلي:

١ ـ إنه لا معنى للحديث عن العمش بمعنى اجتماع الوسخ في مجرى الدمع، فإن علياً "عليه السلام" لم يكن ممن يتهاون بنظافة وجهه، وإبعاد الوسخ عن مجاري الدمع في عينيه..

٢ ـ إنه لا معنى لتفسير الخفش هنا بصغر العين، بعد تصريح الرواية بأنه "عليه السلام" كان عظيم العينيين.

٣ ـ صرحت الروايات التي تحكي لنا ما جرى في خيبر: أنه بعد فرار أبي بكر وعمر بالراية يومئذٍ، وكان علي "عليه السلام" في خيبر يشتكي عينيه، دعاه رسول الله "صلى الله عليه وآله"، فأخذ يمسح عينيه، ودعا له.

قال علي "عليه السلام": فوالذي بعثه بالحق ما اشتكيتها بعد. ثم أعطاه الراية ففتح الله على يديه[١].


[١] راجع: تاريخ مدينة دمشق ج٤٢ ص١١٨ وبحار الأنوار ج٤١ ص٢٨٢ وإمتاع الأسماع للمقريزي ج١١ ص٢٨٨ وإعلام الورى ج١ ص٣٦٥ وفتح الباري ج٧ ص٣٦٦.