ما بالفعل یک مسائل اساسى داریم که باید فکر آن مسائل اساسى باشیم. در یک همچو موقعى که این مسائل اساسى مطرح هست، طرح مسائل دیگر اشتباه است. من کرارا گفته‌ام که اگر چنانچه یک زلزله‌اى بیاید و یک خانه‌هایى را خراب و یک مردمى زیر آوار باشند، دیگر شما به خودتان اجازه مى‌دهید که بنشینید راجع به مسائل طب صحبت کنید، یا مسائل ریاضى، یا مسائل دیگر مطالعه کنید؟ یا همه باید هجوم بیاورید و این زلزله زده‌ها را بیرون بیاورید؟

ما الان یک مملکتى داریم که یک خرابى‌هایى دارد اساسى و یک مسائلى ما الان داریم که این مسائل، اساس مملکت ماست. مسائل اساسى را ما الان باید طرح کنیم و همه با هم دنبال این مسائل اساسى باشیم. بعد که این مسائل اساسى را درست کردیم و اساس مملکت مان را مستقر کردیم ،آنوقت شما بروید سراغ طب سنتى،آنها هم بروند سراغ طب وارداتى. امروز روزى نیست که شما صرف کنید همه قوایتان را در اینکه آیاطب اسلامى به اصطلاح شما، یا طب سنتى ابوعلى و رازى باید عمل بشود یا طب‌هاى دیگر. این الان نباید مطرح بشود. الان شما در یک وضعى واقع هستید که بین وجود و عدم کشورتان، بین وجود و عدم مذهب و اسلامتان واقع شده‌اید، سر دو راهى الان واقع شده‌اید، گمان نکنید حالا که رژیم سابق را عقب زدید، دیگر مسائل تمام است. الان شما ملاحظه مى‌کنید که در این مملکت ریشه‌هایى که از همان رژیم سابق هست که مشغول فعالیتند، یک اشخاصى از خارج آمده‌اند با اسمهاى مختلف آنها هم مشغول فعالیتند، مى خواهند نگذارند که این مملکت رژیمش مستقر بشود. سابق با رفراندم مخالفت مى‌کردند، بعد با طرح قانون اساسى مخالفت مى‌کنند. بعد هم هرقضیه‌اى را که پیش بیاورید. یک قشرى هستند که از عمال خارجى‌ها مخالفت مى‌کنند. در یک روزى که راجع به اساس مذهب، راجع به اساس کشور، ما مواجه با مخالفین هستیم، همه ما باید توجه به همین معنا بکنیم. چطور آن روز که مى خواستید این رژیم را خارج کنید، هیچ طرحى نمى کردید مسائل خودتان را، گرفتارى‌هاى خودتان را با اینکه داشتید آنوقت هم گرفتارى لکن مى‌دیدید که الان وقت طرح این نیست. الان هم همانطور است، الان وقت طرح اینکه دانشگاه وضعش چطور است، طب سنتى یا طب جدید وضعش چه جور است، یا سایر چیزهایى که ما به آن احتیاج داریم و همه خرابى‌هایى که الان