این تحول یک نعمت بزرگى است که اگر ما نگهش داریم این نعمت خدا را، براى ما همه چیز هست. اول بفهمیم که نعمتى بوده خدا داده است ما خودمان ضعیف بودیم و خداوند ما را تقویت کرد و قوتى داد که همه قدرت‌هاى خارجى را شکست دادید. اینهائى که از خارج مى‌آیند، از آمریکا مى‌آیند، از جاهاى دیگر مى‌آیند مى‌گویند که ایرانى‌ها نمى‌دانند چه کردند، خارج مى‌دانند چه خبر است، آنها مى‌فهمند که چه شده است، خود ایرانى‌ها توجه ندارند، داخل معرکه هستند نمى‌دانند چه شده است. تمام دول پشتیبان محمدرضا بودند، نه دولت آمریکا و شوروى و ابرقدرت‌ها، خیر، همین دولت‌هاى پائین‌تر، همین دولت‌هاى اسلامى همه طرفدار بودند و با همه طرفدارى‌هائى که کردند و با همه قدرت‌هائى که خود این هم داشت نتوانستند این را نگهش دارند. ملت با دست خالى شکست داد هم قدرت محمدرضا را و هم آنهائى را که پشتیبان او بودند. این یک مساله‌اى نیست که ما بتوانیم روى موازین طبیعى حلش کنیم این دلیل بر این است که یک مبدأ فوق این مبادى هست، این دلیل بر این است که خدا هست. اگر این را حفظش بکنید همه چیز دارید، اگر این انسجامى که ملت پیدا کرد و گروه‌ها، متفرقات به هم مجتمع شدند، همه با هم شدند، آنهائى که دور از هم بودند به هم نزدیک شدند و آن ایمانى که قلب‌ها مملو از ایمان و همه داد مى زدند جمهورى اسلامى، اگر این را ما نگهش داریم، این نعمت را قدرش را بدانیم، نگهش داریم یک ملت پیروزى هستیم که دیگر نمى‌توانند این ریشه‌هاى فاسد کارى انجام بدهند. لکن مهم همین است که نگهش داریم. مهم این است که ما آن وحدتى که داشتیم حفظش کنیم، حالائى که رسیدیم به یک مرتبه‌اى از پیروزى و دشمن‌ها را بیرون کردیم، حالا خیال نکنیم که تمام شد قضیه و برگردیم سراغ اینکه من خانه ندارم، کسب من حالا چطورى است. شما دیدید آن روزى که توى خیابان‌ها مى‌ریختند (همه تان بودید لابد) توى خیابان‌ها مى‌ریختند و فریاد (الله اکبر) رابلند میکردید، هیچ فکر این بودید که کسب شما امروز چه جورى است؟ شما کسب‌ها را رها کرده بودید شما پنج ماه، شش ماه بیشتر کسب‌ها را رها کردید. یک همچو موجودى خدا ساخت. آنى که حاضر نبود یک روز دکانش را رها بکند شش ماه رها کرد. نه شش ماه رها کرد و نگران بود، شش ماه رها کرد و عاشقانه رها کرد. این را یک چیزآسانى حساب مى‌کنید ؟ اینها یک نعمت‌هائى است که، عنایاتى است که خداى تبارک و تعالى بر شما کرد و این عنایت را، این رحمت را دو دستى بگیرید نگهش دارید، حفظش کنید. همه با هم برادر، همه فداکار هم باشید و فداکار اسلام باشید. اگر این روحیه محفوظ بماند، این شجاعت محفوظ بماند و شما آذربایجانى‌ها مرکز شجاعتید، اگر این شجاعت محفوظ بماند و این توجه به خدا محفوظ بماند و این وحدت کلمه محفوظ بماند دیگر کسى نمى‌تواند، هیچ قدرتى نمى‌تواند شما را عقب بزند و هیچ کس نمى‌تواند همه دارائى شما را بگیرد و بخورد و ببرد و خیانت به شما بکند. نه دولتى دیگر مى‌تواند که خلاف بکند و نه ارتشى مى‌تواند به شما تحمیل بشود و نه ژاندارمرى مى‌تواند تحمیل بشود و نه هیچ چیز، خودتان هستید و استقلال، آنها هم از شما هستند، آنها هم قواى شما هستند.