از آداب عبودیت این است که جز قدرت حق، قدرتى را نپذیرند و جز ثناى حق و آنکه از اولیاء حق است، ثناى کسى را نگویند. ما بندگانى هستیم که هیچ نداریم و هیچ نیستیم و هر چه هست قدرت الهى است. معجزه‌هایى که در این نهضت واقع شد همه از جانب خداى تبارک و تعالى بود و بشر کوچکتر از آن است که بتواند این معجزه‌ها را انجام بدهد. تحولات روحى که در این مدت قلیل براى ملت ما پیدا شد، تحولاتى قلبى، تحولات روحى، تحولات ارادى، هیچ کس نمى‌توانست این تحولات را ایجاد کند. آنچه که عظمت دارد این تحولات روحى است که در ملت پیدا شده و او بالاتر از این پیشبرد و پیروزى است که ملت ما پیدا کرد. ملتى بود که در فکر سرنوشت خودش نبود، هر کس مشغول کارى بود و آنچه مطرح نبود مسائل سیاسى، مسائل اجتماعى کشور بود، در مدت کمتر از دو سال یک تحول پیدا شد که تمام قشرهاى ملت افکار سیاسى پیدا کردند. مجالسى که صرف مى‌شد در امورى که بیهوده بود حالا صرف مى‌شود در امورى که سرنوشت ساز است. خواهرهاى ما که اشتغال به مسائل دیگر داشتند الان همدوش با برادرها و مقدم بر آنها به سرنوشت ملت و به سرنوشت کشور خودشان فکر مى‌کنند، طرح دهند، فکر مى‌کنند، انتقاد مى‌کنند. این تحول تحولى است که خداى تبارک و تعالى که مقلب‌القلوب است این تحول را ایجاد کرد. کشیده شدن کشور از ضعف به قدرت و ایجاد حق تعاون از معجزات الهى تحول مهم دیگر، تحولى بود که از ضعف به قوت کشور ما را کشاند. کراراً گفتم این را که یک پاسبان در بازار بزرگ ایران که تهران است اگر مى‌آمد و مى‌گفت باید بیرق بزنید کسى به خود اجازه نمى‌داد، فکر نمى‌کرد که مى‌شود مقابل او ایستاد. همین ملت با همین ضعف در ظرف یک سال و چندى به خیابان‌ها ریخت و گفت ما شاه را نمى‌خواهیم، ما ابرقدرت‌ها را محکوم مى‌کنیم. آنهائى که از یک پاسبان مى‌ترسیدند از توپ و تانک و مسلسل هراسى نداشتند، خانم‌هائى در قبل وضعشان یک نحو دیگرى بود و رژیم آنها را به یک مسائل دیگرى مشغول کرده بود، متحول شدند به کسانى که در مقابل رژیم ایستادند و با برادرها همدوش بلکه مقدم در این نهضت شرکت کردند. این تحول‌ها، تحول‌هاى‌