یکى از جنود ابلیس یاس است در امورى که انسان باید با امید و طمانینه و تسلیم عمل بکند و شیاطین ایجاد یاس کنند و با این ایجاد یاس جوانهاى ما را در آن مسائلى که باید با تصمیم جدى پیش بروند، گاهى سست مى‌کنند. من آنقدرى که یاد دارم از اول نهضت تاحالا که اینجا نشستم، چه آنوقت که در حبس بودم و چه آنوقتى که در تبعید به ترکیه بودم و چه وقتى که در عراق بودم و چه آنوقتى که به پاریس آمدم و چه آنوقتى که شاه با آن طمطراق‌ها و قدرت‌ها بود و چه آنوقت که او رفت و بختیار شروع کرد، من هیچ وقت مأیوس از مسائل نبودم و اعتقادم این بوده است که این ملت وقتى که چیزى را بخواهد، مى‌شود. خداوند حافظ ملت‌هاى اسلام خواه در برابر تعدى قدرت‌هاى بزرگ است. خصوصاً اخیرا که در پاریس بودیم، نمى‌دانم حالا آقایان را آنجا ملاقات کردم یا بعضى شان را، پیش ما مى‌آمدند، ملاقات‌شان مى‌کردیم، این خواهرها هم، با اینها بودند اخیراً که در آنجا بودیم و اخبار ایران به ما مى‌رسید و از جمله اخبار، بعضى‌ها خودشان لمس کرده بودند، براى من آمدند گفتند، این بود که من دردهات بعضى از مناطق رفته‌ام و اسم یک قریه‌اى ، یک قلعه‌اى را گفت، آنجا خود من هم رفتم، در اطراف ماست، او مى‌گفت که در این دهات صبح که مى‌شد آن ملاى محل جلو مى‌افتد و مردم دنبال او تظاهر مى‌کنند، و آن قلعه اسم برد که آن قلعه رامن رفته‌ام و دیده‌ام چقدر است، شاید مثلاً ده خانوار، پانزده خانواربشود توى آن قلعه زندگى بکنند، گفت:حتى آن قلعه که من رفتم، دیدم همان حرف‌هائى که تهران گفته مى‌شد توى آن قلعه، مردم آن قلعه مى‌گویند. این براى من خیلى جالب بوده است، ایمان آورد که یک مطلبى که مطلب ملت است و اینطور مطلب ملت است که هر جا پا بگذارى، همان مطلب هست شما که در اروپا بودید و آنها که در امریکا بودند، آنهائى که در خارج از کشور در هر جا بودند، همین مسائل را مى‌گفتند که آنهائى که در داخل بودند. دانشجویشان همین مى‌گفت که علماى دینى‌شان گفت، بازاریشان همان را مى‌گفت که کارگرشان مى‌گفت، بچه‌هاى اینقدرى شان همان مى‌گفت که بزرگان مى‌گفتند. این مورد اطمینان من‌شد که یک دست غیر طبیعى در کار است. شعاع عمل انسان تا یک حدودى است، یک کسى مى‌تواند یک محله را تحت تأثیر قرار بدهد، یک کسى مى‌تواند یک شهر را، یک کسى مى‌تواند یک استان را، اما کسى نمى‌تواند به این ترتیب همه‌