آنقدر سرمایه دیگر ندارد. معلوم شد اینطورها نیست که ما خیال مى‌کردیم که کافى است براى ما. ما باید دستمان را باز پیش ملت دراز کنیم براى اینکه این مستضعفین و این بیچاره‌ها و این زاغه‌نشین‌ها را نجاتشان بدهیم، باید به ملت رجوع کنیم و ملت این کارها را بکند. همه‌مان یعنى با هم، همه‌مان روى هم رفته دست به هم بدهیم که یک وضع متوسطى براى اینها حاصل بشود که نه بى‌انصافى باشد نسبت به برادرهاى هم نوع شما اینها را برادر خودتان حساب کنید، کارگرها، کارگردان‌ها را نوکر حساب نکنید، برادر حساب کنید، فرزند حساب بکنید. حوائجشان را ببینید چه، براى اولادتان حوائجى اگر داشته باشد هر چه بتوانید بر مى‌آورید، اینها آنقدرها نمى‌خواهند، آنقدرى که یک زندگى متوسطى، همچو نباشد که هر چه را دست بگذارد، نداشته باشد، این اسباب این مى‌شود که خداى نخواسته یک وقت غیر آنطورى که ما فکر مى‌کنیم بشود. خداوند انشاءالله همه شما را حفظ کند و همه‌تان، همه‌تان در فکر این باشید که این مملکت را راهش بیندازید. اینکه شما خیال کنید دولت تنها بتواند، نمى‌تواند. مسأله این نیست که دولت بتواند کار بکند. یک قشر از مردم بتوانند، نمى‌توانند. باید هر کس در هر جا هست مشغول بشود به خدمت تا اینکه بشود این کار را انجام بدهیم. من که اینجا نشسته‌ام و یک طلبه هستم به اندازه طلبه‌اى به مردم سفارش کنم و چه بکنم و شما که صاحب کارخانه هستید و خداوند به شما عنایت کرده، شما هم به اندازه خودتان کار را انجام بدهید. کشاورزان هم به اندازه خود، هر کس در آن محیطى که هست آنجا را درست بکند. انشاءالله بلکه ایران به دست همه درست بشود تا دوباره چپاولگران نیایند همه چیز شما را ببرند. هر چه نتیجه عملتان است چپاولگران به صورتهاى مختلف و به جهات مختلف ببرند. این بسته به این است که خود ما قیام کنیم به امر و گمان نکنیم که مطلب دیگر تمام است. نخیر، مطلب تمام نیست. الان ساختن برتر از سابق است، سابق براى بیرون کردن آنها خیلى معونه نمى‌خواست یعنى جز معونه مشت و فریاد، اما حالا محتاج به عمل است و همه عمل مى‌کنند. و همه براى خدا عمل بکنند. انشاءالله خداوند همه شما را مؤید کند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته‌