صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٣٤
نباید برویم دنبال این مسائل، باید برویم دنبال این مسائل اساسى، این یک جملهاى بود راجع به عموم.
ارزش انسان به قلب و بصیرت اوست، نه به بصر
اما چیزى که راجع به این عزیزها، راجع به این فرزندان عزیز بگویم، این است که انسان با روح انسان است، با بصیرت انسان است. ما همه با همه حیوانات شرکت داریم در اینکه گوش داریم، چشم داریم، پا داریم و ما دست داریم چه، اما این مناط و انسانیت نیست، آنى که انسان را از همه موجودات جدا مىکند، از همه موجودات طبیعى جدا مىکند، آن قلب انسان است، آن بصیرت انسان است. شما بصیرت داشته باشید، انسانید. اگر بصیرت نداشته باشد، ابوجهل چشم داشت اما انسان نبود، بعضى از انبیا هم چشم نداشتند و نبى بودند. میزان در انسانیت معنویت انسان است. کوشش کنید که خودتان را با محتوا کنید، معنویت در خودتان ایجاد بکنید و از این هیچ باکى نداشته باشید که انسان دست ندارد، پا ندارد، چه ندارد. در روایت است که بعضى از انبیابودند که چشم نداشتند و دست و پا هم حتى نداشتند. حضرت مىفرماید که مىبینم فلان را (که الان من درست یادم نیست) دست و پا نداشتند ولى نبى بودند و البته مرسل به آن معنى نبودند اما نبى بودند. بسیارى از علما، بسیارى از نوابغ بودند که چشم نداشتند، در زمان ما هم بعضى را ما ملاقات کردیم که از علما بودند، نابغه بودند، اطلاعات زیاد و وسیعى داشتند، اسنان بودند هیچ از این معنى نگران نباشید که حالا شما صاحب یک حسى نیستید، شما معنویتتان را انشاءالله تقویت کنید، روحتان را تقویت کنید و از همه بصیرها شما انشاءالله بصیرتر باشید. خداوند انشاءالله شما را حفظ کند و همه ما را براى اسلام خدمتگزار کند و همه ما این راهى را که آمدهایم بتوانیم تا آخر انشاءالله برسانیم.