مدرسه فیضیه نشیب و فرازهائى به خود دیده است، مدرسه فیضیه شاهد قضایائى بوده است که اگر زبان داشت و بیان مى‌کرد ماها متاثرشدیم. من شاهد قضایائى که در مدرسه فیضیه واقع شد در زمان آن پدر و این پسر بودم. در زمان پدر آنقدر شدت کردند، آنقدر فشار آوردند بر این مدرسه فیضیه و همه مدرسه‌ها و همه مساجد و همه ملت و تمام روحانیت که روى تاریخ سیاه شد. طلاب مدرسه فیضیه قبل از آفتاب باید از حجره‌هاى خودشان به باغات شهر پناه ببرند که وقتى در مدرسه بودند مأمورین مى‌آمدند و آنها را مى‌بردند و خلع لباس‌کردند. یا به نظام وظیفه یا به نظام اجبارى مى‌بردند، و آخر شب بر مى‌گشتند به مدرسه. علماى اسلام در زمان آن پدر آنچنان تحت فشار بودند، علماى درجه اول را از خراسان به حبس کشیدند دستجمعى و از آذربایجان تبعید بردند علماى طبقه اول را و از اصفهان که مجتمع شدند در این قم و از اطراف علماى بلاد آمدند، آنها را هم با فشار در هم شکستند. مدارس ما را خواستند از آثار اسلام خالى کنند. در زمان پسر هم که شما شاهد بودید که حمله‌ها شد بر مدرسه فیضیه. مدرسه فیضیه شاهد سوختن کتاب‌هاى دینى بلکه کتاب آسمانى ما بود، شاهد آتش زدن عمامه‌هاى اهل و شاهد پرت کردن بعضى از طلاب ما از پشت بام به زمین بود.

اگر خلافى از ما صادر شود دشمنان آن را به اسلام نسبت مى‌دهند

والحمدلله حالا هم شاهد است که شما علماى بلاد از کاشان، از رفسنجان مجتمع شدید و آزادانه مسائل خودتان را مى‌گوئید. و من امیدوارم که تا آخر، این آزادى و این استقلال محفوظ بماند. شما آقایان باید حافظ حیثیت اسلام باشید. امروز آنچه که به شما احتیاج است، آنچه شما تکلیف دارید و همه روحانیت در سراسر کشور، کشورهاى اسلامى وظیفه دارند این است که حدود اسلام را امروز اگر چنانچه از یکى از ماها بر خلاف مقررات اسلامى،بر خلاف احکام اسلام یک مطلبى از او صادر بشود اسلام رو به شکست مى‌رود امروز مملکت، مملکت اسلامى است و محتوا باید محتواى اسلام باشد. وقت حساسى است، روحانیت زمان حساسى را مى‌گذراند. مبادا این کمیته‌ها به اسم روحانیت کارهاى خلاف بکنند و مبادا پاسداران به اسم پاسدارى از اسلام کار خلاف بکنند و مبادا که دادگاه‌ها