من باید با آقایان روحانیون و پاسدارهاى محترم و سایر آقایان محترم که تشریف دارند، خطرهائى که حالا به ما متوجه است و اشکالاتى که در حال حاضر ما داریم و موضعى که ما در اینوقت داریم فى الجمله عرض کنم و من در مجامع دیگر هم مطلب را چون اهمیت دارد گفته‌ام و باز هم تکرار مى‌کنم.

موضع ما الان از دو جهت حساستر از اوقات دیگر است. در رژیم سابق و آنوقتى که همه شما و همه قشرها مشغول مبارزه بودند با رژیم سابق، آنوقت رژیم، رژیم طاغوتى بود و شما هم بر ضد طاغوت قیام کرده بودید اگر ما در آن روز شکست مى‌خوردیم، کشته مى‌شدیم اشکالى خیلى نداشت براى اینکه یک لشکر اسلامى، یک لشکر الهى با لشکر طاغوتى مقابله کردند و شکست خوردند، یک شکستى که اولیاء خدا هم در مقابل طاغوت گاهى شکست مى‌خوردند و این شکست در آن حال به ضرر اسلام تمام نمى‌شد، به نفع اسلام بود و قدرت اسلام و صحت مکتب ما بیشتر ثابت مى‌شد. به وجهى نظیر مبارزه حضرت سیدالشهدا سلام‌الله علیه با دولت وقت که دولت طاغوتى بود. شهادت سیدالشهدا به اسلام هیچ لطمه‌اى وارد نیاورد، اسلام را جلو برد. اگر نبود شهادت ایشان، معاویه و پسرش اسلام را یک یک جور دیگرى در دنیا جلوه داده بودند به اسم خلیفه رسول الله، با رفتن در مسجد، اقامه جمعه و امام جمعه بودن، اقامه جماعت و امام جماعت بودن. اسم، اسم خلافت رسول الله و حکومت، حکومت اسلام لکن محتوا بر خلاف. نه حکومت، حکومت اسلامى بود به حسب محتوا و نه حاکم حاکم اسلامى. سیدالشهدا سلام‌الله علیه این نقشى که اینها داشتند براى برگرداندن اسلام به جاهلیت و نمایش دادن اسلام را به اینکه این هم نظیر همان چیزهاى سابق است آن را باطل کرد. و اگر هم در این مبارزه‌اى که مى‌کردیم شکست مى‌خوردیم، کشته مى‌شدیم، اسلام از او ضررى نمى‌دید بلکه اسلام نفع مى‌دید براى اینکه یک جبهه مجاهد اسلامى با یک عده طاغوت مبارزه کردند، مبارزه‌شان هم بین حق و باطل بود منتها باطل قوه‌اش زیاد بود و آنهائى که اهل حق بودند شهید شدند، لکن حالا وضع چه جور است؟ آنوقت رژیم، رژیم طاغوتى بود و حکومت وقت حکومت طاغوتى بود و همه دستگاه‌ها دستگاه‌هاى طاغوتى بودند و لکن حالا که حکومت ما مى‌گوئیم اسلامى، همه‌تان رأى دادید به‌