فرق مابین قواى انتظامیه در نظام و در رژیم طاغوتى و قواى انتظامى در رژیم اسلامى این است چون رژیم طاغوتى مبنایش بر استفاده‌هاى شخصى و رساندن انتفاع به کسانى که ارتباطات خارجى با آنها دارد و مى‌خواهد حفظ کند او را، ناچار آن رژیم به ملت خیانت مى‌کند، مى‌خواهد از چنگ ملت بر باید و به جیب خودش و اربابهایش بکند چنانچه مشاهده کردید و کردیم. از این جهت قواى انتظامى که آن رژیم خواهد این است که جورى تربیت بشود که حفظ همان منافع او را بکند و چون خیانتکاراست از ملت مى‌ترسد و چون مى‌ترسد مى‌خواهد که یک قوائى درست کند که ملت را بترساند. اینکه قواى انتظامى در رژیم‌هاى غیر انسانى و غیر توحیدى کوشش دارند که مردم را سرکوب کنند وبترسانند،این براى این است که خودشان از مردم مى‌ترسند و چون خیانتکارند مى‌ترسند، از این جهت ارتش را جورى درست مى‌کنند، تربیت مى‌کنند که در مقابل ملت بایستد. ملت را از ارتش جداکنند، ژاندارمرى را، شهربانى را، اینها را طورى تنظیم مى‌کنند که از ملت جدا باشد و با ملت مخالف باشد. این براى این است که چون دستگاه از ملت مى ترسد و مى‌خواهد که اینها با ملت روابط نداشته باشند و مخالف ملت باشند و ملت هم مخالف اینها ولهذا قواى انتظامى در امثال ایران، نه در خود ایران تنها در امثال این کشورها طورى هستند که با مردم در دو جهت واقع هستند. مردم از قواى انتظامى بیزارند و قواى انتظامى هم مردم را مى‌خواهند سرکوبى کنند و تمام اساس این است که آنها براى اینکه خودشان را حفظ کنند یک قوائى تربیت مى‌کنند که این قوا آنها را حفظ کند و از ملت هم جدا باشند. شما مى‌دانید که اگر چنانچه این محمدرضا مى‌خواست از یک خیابانى در چند روز دیگر عبور کند، آن جاهائى که در مسیر او بود کنترل مى‌شد. خانه‌هاى اطراف خیابان باید یا خالى بشود یا مأمور انتظامى بروند آنجاها پاس بدهند براى اینکه در یک عبورى مى‌ترسید، از مردم مى‌ترسید مردم را هم مى‌ترسانند از باب اینکه مى‌ترسیدند از مردم، مى‌ترسیدند از باب اینکه خیانتکار بودند. خیانت منشاء این شد که یک شخص خائن، اسباب این شد که تمام قواى انتظامیه‌اى که باید در خدمت مردم باشد اینها راکشیدند به ضد مردم، مردم از شما جدا بودند، متنفر هم بودند، شما هم از مردم جدا بودید و خیال مى‌کردید باید تو سر مردم بزنید. اما رژیم اسلامى اینطورى‌