صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٨٧
آتش زدن خرمنها، عملى در جهت منافع آمریکا
البته هر کسى که یک صحبتى بکند، قلمفرسائى بکند، انتقاد بکند، خوب، یک زحمتى است یا فرض کنید اینهائى که مىروند و کشاورزها و پیش کشاورزها، پیش کارگرها و اینها ایجاد فتنه و فساد مىکنند خوب، یک زحمتى ایجاد مىکنند، اما آنطور نیست که حالا که چهار تا جوان گول خورده یا چهار تا جوان اجیر که خیلى محتمل است در بعضى اینها که اینها اجیر آمریکا هستند به یک صورت دیگرى.
چنانچه من توده را، در حزب توده آن اولش را، حالا دیگر که من اطلاع پیدا نکردم، اولى که حزب توده پیدا شد، آن شخصى که این حزب را درست کرد و همه مىگفتند که این از شوروى است و از اینهاست، از روسیه است، سرچشمه گرفته اینها، آن شخص همسفر من بود در مکه و در بیروت که ما براى انتظار کشتى سیزده روز بودیم، این هم آنجا بود و مىآمد پیش ما، یک آدم نمازخوان، حج برو، خیر هم بود، لکن خوب، تحت نظر یک دسته آنوقت که به نظر مىآمد که انگلیسها، حزب توده را آنها درست کردند، حزب تودهاى که منتسب به یک قشر دیگرى است، آن را درستش کردند، حالا همین طور به نظر آدم مىآید که بعضى از این احزابى که چپگرائى مىکنند، خودشان را مىچسبانند به چین و یا چسبانند به شوروى، به نظر آدم اینطور مىآید که نه، اینها یک اشخاصى هستند که آمریکا درست کرده براى ما که شلوغ بکنند اینجا و صدا ایجاد کنند و دوباره آنها برگردند، دلیل من بر این مطلب این است که اینها یکى از کارهاشان، قضیه رفتن در پیش کشاورزها، اول مىرفتند و مىگفتند که کشاورزى را جلو مىگرفتند که کشاورزى نکنند، اینجا زورشان نرسید، بعد مىرفتند که نگذارند اینهاجمع بکنند، آنجا هم که مأیوس شدند و مردم جمع کردند، بعد شروع کردند خرمنها را آتش زدند. این طایفهاى که ادعا مىکنند ما طرفدار خلق هستیم، طرفدار مردم هستیم، توده را چه داریم، خلق را چه، ما از ایشان مىپرسیم کهآتش زدن خرمنهااولا چه منفعتى براى تودهها دارد، این ضعفایند که خرمن درست کردند، یک سال این بیچاره زحمت کشیده یک عدهاى یک خرمن درست کرده،این خرمن آتش زدن طرفدارى از این ضعفاست ؟ بعد هم مىگوئیم که کى منفعت از این مىبرد! یکى از طرقى که براى کشف بعضى از جرائم است این است که یک جرمى که واقع مىشود ببینیم کى از این جرم منفعت مىبرد که بگوئیم زیر سر اوست. اگر ما گندم نداشته باشیم، از کجا گندم وارد مىکنید؟ از آمریکا، اگر ما فرض کنیم جو نداشته باشیم، باز هم آمریکا، زراعت هر چه نداشته باشیم آن کس که صادر کننده است براى ما، آمریکاست، نه چین ما زراعت تواند بدهد نه شوروى، خود شوروى هم از آمریکا مىگیرد، او هم ندارد، منفعت به جیب آمریکا مىرود! پس شما عمال آمریکا هستید براى اینکه اگر منفعت به جیب آنها و دیگران مىرفت، ما مىگفتیم از عمال آنها هستند، نمىخواهم بگویم که آنها چطورند و آنها هم از آنهابدتر، همه شان با وضع ما موافق نیستند، همه مىخواهند که از این سفره حظى ببرند لکن در این قضیه که آتش زدن خرمنها و امثال ذلک باشد، این منفعتش مستقیما توى جیب آمریکا مىرود. آنها گندمهایشان زیاد است بالاخره یا باید آتش بزنند یا به دریا بریزند وبازار