انسان اینطور خلق شده است که به حسب تمام امورى که در خارج هست، هر چه هست در خارج، خداوند یک روزنه‌اى در انسان قرار داده که اتصال به او پیدا مى‌کند، چشم، دیدنى‌ها را، گوش، شنیدنى‌ها را و همین طور عقل، مافوق طبیعت را. انسان یک موجودى است که رابطه با تمام موجودات خارجى به واسطه قدرتى که خدا به او داده است و روزنه‌هائى که برایش قرار داده که با خارج اتصال پیدا بکند این موجود مى تواند اتصال پیدا بکند و از همین روزنه‌ها مى‌تواند کسب فضیلت کند و احیانا از همین روزنه‌ها فسادها در باطن انسان موجود بشود، از راه چشم، از راه گوش، از راه زبان این عثورى که هست،مى‌شود که یک انسان از این راه‌ها فضایل را و چیزهائى که مصالح یک جامعه است و براى خودش هست ادراک کند و پس بدهد و مى‌شود که یک انسان هم به واسطه انحرافاتى که دارد عکس این باشد.

رادیو و تلویزیون مى‌تواند یک کشور را اصلاح کند یا به فساد بکشد

این رسانه‌هائى که ما الان داریم، چه مطبوعات و مجلات و روزنامه‌ها و چه سینماها و تئاترها و امثال ذلک و چه رادیو و تلویزیون، اینها آنچه از همه آن دستگاه‌ها بیشتر رابطه با انسان دارد، تلویزیون است، از دو جهت، یک جهت اینکه مطبوعات هر چه هم تیراژش زیاد باشد اولا در سطح یک مملکتى نیست و ثانیاً همه افراد نمى توانند از این استفاده کنند براى اینکه الان تقریبا نیمى از جمعیت ما سواد خواندن ندارند تا از مطبوعات و نوشته‌ها استفاده کنند. سینماها در یک محیط محدود مى‌توانند کار خودشان را انجام بدهند، رادیو هم در همه جا هست، در همه چیز هست لکن فقط از راه سمع است. آنچه که در همه کشور یعنى آن دهاتى که‌در خانه است توى مرز و هیچ هم سواد ندارد، لکن چشم و گوش دارد،این از رادیو تلویزیون استفاده مى‌کند، هم استفاده سمعى مى‌کند، هم استفاده بصرى، یعنى رادیو فقط استفاده سمعى دارد، رادیو تلویزیون استفاده سمعى و بصرى دارد، هم آن آدم نقشه‌ها را مى‌بیند و هم طرح‌ها رابیند و هم مى‌شنود. بنابراین رادیو تلویزیون از تمام رسانه‌هائى که هست حساستر است، رادیو تلویزیون مى‌تواند یک مملکت را اصلاح کند و مى تواند به فساد بکشد، این را نه