سوره‌اى را که این خانم خواندند، این مى‌تواند برنامه باشد از براى مسلمین و برنامه اسلام باشد. مى‌فرماید: اقراء بسم ربک الذى خلق قرائت را شروع مى‌کند که اول امر، قرائت را شروع مى‌کند که اول امر، قرائت است اما قرائت به اسم خداى تبارک و تعالى. برنامه این است که قرائت اول رشد انسانى است و براى رشد انسانى است، قرائت تنها نباشد، آموزش تنها نباشد، آموزش تنها ممکن است که براى یک کشورى مضر هم باشد، آموزش باشد با تربیت که در آیه مى‌فرماید: اقراء بسم ربک قرائت کن، به اسم رب قرائت کن، با اسم رب شروع کن به قرائت. اگر قرائت با اسم رب شروع شد این هم پرورش است و هم آموزش. قرائت پرورش است، آموزش است و با اسم رب وقتى که شد آموزش است، پرورش است. هم پرورش را و هم آموزش را در آیه شریفه مى‌فرماید بلکه دستور کلیه همه کارهاى انسانى در این آیه شریفه هست که فقط قرائت نیست که باید به اسم رب باشد، قرائت هم یکى از مصادیقى است که باید به اسم رب باشد و با توجه به خدا باشد. همه کارهائى که شما انجام مى‌دهید، همه تحصیلاتى که مى‌کنید، همه اقداماتى که مى‌کنید تمام اینها با اسم رب شروع بشود، اگر همه با اسم رب شروع بشود، آموزش ممکن است مفید باشد از براى اینکه آموزش توام با پرورش است. تمام صدماتى که، بیشتر صدماتى که به بشر وارد مى‌شود از طریق آموزش بى‌پرورش است. تمام این آلاتى که درست شده است، تمام این آلات جنگى که درست شده است، آلات منهدم کنى که درست شده است، به دست اشخاصى بوده است که آموزش داشته لکن پرورش صحیح نداشته‌اند و لهذا با علم خودشان طرح فناى برادرهاى خودشان و همجنس‌هاى خودشان را مى‌ریزند.

در مملکت ما هم، آن مقدار که از دست آموزش و آموزش خواهان و آنهائى که آموزششان زیاد بوده است صدمه دیده‌اند ملت ما، از دست دیگران ندیده‌اند براى اینکه این متفکران و این دانشمندان بوده‌اند که طرح‌هاى تخریبى را، طرح‌هاى فنا کننده ملت را مى‌ریختند براى اینکه آموزش داشتند لکن آموزش در کنار پرورش نبود. شماها که مربى هستید یا خواهید تربیت بکنید فرزندان خودتان را یا جامعه را، باید توجه به این آیه شریفه داشته باشید که اقراء بسم ربک مى‌خواهید آموزش بدهید و مى‌خواهید آموزش پیدا کنید، قرائت کنید، با اسم رب باشد، با توجه به خدا باشد، با تربیت الهى باشد. اگر یک انسانى، هم علم داشت و هم تربیت الهى داشت این مفید خواهد شد براى مملکت‌